‫[پیش از آفرینش]
‫ببخشید.
‫آهای!
‫بله؟ شما کار داشتین؟
‫عه، سلام. آره. ‫اگه مشکلی نداره می‌شه...
‫وقتی دارم پیدایش رو رقم می‌زنم ‫این رو برام نگه داری؟
‫اِم، چطور باید نگهش دارم؟
‫همین‌جوری درستش می‌کنم. ‫فقط محکم نگهش دار. برو که بریم.
‫- خب، حاضری؟ ‫- واسه چی؟
‫بفرما، دمت گرم.
‫دستت درد نکنه، حالا بندازش.
‫باشه. تموم شد؟
‫نه بابا. تازه موتورش رو راه انداختم.
‫بخش جالبش تازه شروع شد.
‫از زمانی که یادم نیست کِی...
‫منتظر این لحظه بودم.
‫اِم، سلام.
‫- بنده ازیرافیلم. ‫- خوش‌وقتم.
‫خب، شروع کنیم.
‫بگذار ماده باشد، بگذار جاذبه باشد. ‫کلا بگذار تمام موارد صفحه ۱۱،
‫تا صفحه ۳،۰۰۰،۶۰۲ باشد.
‫- قرار بود تغییری رخ بده؟ ‫- چرا، شرمنده. آره، آره.
‫گفتم یکی رو از قلم انداختم.
‫«بگذار نور باشد.»
«تنظیم شده توسط تیم پاپکورن» [ @PapkornBot ]
‫وای، پروردگارا.
‫ببین چه جیگری شدی.
‫عه، همه رو خودت درست کردی؟
‫کم و بیش کار خودم بوده، ‫ولی در واقع، اِم...
‫طراح اصلی که نبودم،
‫ولی با اون بالاسری روش کار کردیم.
‫- خیلی قشنگ شده. ‫- قربونت برم.
‫به نظرم خیلی هم خوب درستش کردی.
‫- حالا واسه چیه؟ ‫- متوجه نشدم.
‫دقیقا هدف از این آفرینش چیه؟
‫آها. خب، به نظرم باید پرسید ‫هدف این خوشگله چی «نیست».
‫عملا می‌شه گفت تولیدی ستاره است.
‫تمام این غبار و گازی که می‌بینی ‫در واقع قراره پنج هزار...
‫ستاره جوان و پیش‌سیاره رو بسازه.
‫بیشتر ستارگان قراره سالخورده باشن، ‫ولی این ستاره‌ها...
‫تازه دارن به وجود میان.
‫چند میلیون سالی باید توی کوره باشن،
‫بعد بوم! همه‌جا ستاره‌ای می‌شه!
‫وای، چه قشنگ.
‫خبر داری بالاسری گفته ‫تا شش هزار سال آینده،
‫قراره تمام این آفرینش و جهان رو...
‫دوباره با خاک یکی کنه؟
‫این که نشد!
‫ای بابا.
‫آخه چه فایده‌ای داره چنین جهان بی‌کران ‫و تریلیون‌ها سامانه ستاره‌ای رو...
‫صرفا به عمر چند هزار سال خلق کنیم؟
‫تا اون‌موقع حتی موتورش گرم هم نکرده.
‫بذار هدفش رو بگم. خب،
‫با زمین آشنایی داری؟
‫اِم، چندان اطلاعی ندارم.
‫عه. سیاره سبز و آبی رنگیه.
‫وقتی اون کنج هستی کامل شد، ‫قراره اونجا واقع بشه.
‫که بعد از آفرینش خلایق...
‫که فعلا در دست انجامه...
‫بتونن اونجا زندگی کنن.
‫خودم نقشه بالاسری رو دیدم.
‫قراره با جفت مولدی شروع کنیم،
‫خیلی زود هم کلی ازشون زاده می‌شه.
‫این خلایق قراره...
‫خب، از گونه خودشون زاد و ولد می‌کنن.
‫طبق برداشت من،
‫قراره این ستارگان و...
‫- عه، «سحابی» بگیم. ‫- صحیح.
‫بسیارخب، خلاصه این‌ها وجود دارن،
‫صرفا برای اینکه خلایق،
‫به آسمان شب خودشون نگاه کنن،
‫و از آفریده‌های بی‌کرانِ...
‫خداوند متعالشون شگفت‌زده بشن.
‫آخه حماقته!
‫ناسلامتی جهان بی‌کرانه‌ها، ‫کاغذ دیواری شیک که درست نکردیم.
‫میلیون‌ها کهکشان، ‫تریلیون‌ها ستاره و کلی...
‫اصلا همه‌چی! واسه سوسو زدن که آفریده نشدن!
‫بماند که از روی زمین نمی‌تونن ‫بخش اعظمی ازش رو ببینن.
‫چرا زمین رو توی مرکز جهان نمی‌ذارین ‫که نمای بهتری داشته باشن؟
‫وظیفه ما نصیحت کردن خداوند متعال ‫درمورد جزئیات آفرینش نیست.
‫پس وظیفه کیه؟ آخه...
‫یعنی یکی پیدا نشد که بگه: ‫«رئیس جان، خیلی فکرت مسخره است»؟
‫خب، به گمونم چنین لحنی...
‫نامناسب باشه.
‫ولی اگه توی صندوق پیشنهادات،
‫نکته‌ای رو به خدا متذکر بشم، ‫گمون نکنم کسی به دل بگیره.
‫فکر نکنم خداوند متعال اصلا ‫صندوق پیشنهاداتی درست کرده باشن.
‫علاوه بر این،
‫فکر نکنم ما در جایگاهی باشیم ‫به خداوند پیشنهاد بدیم،
‫که صندوق پیشنهاداتی درست کنه.
‫ولی اگه من حاکم دنیا بودم،
‫دلم می‌خواست ازم سوال بپرسن. ‫از دیدگاهشون استفاده کنم.
‫نمی‌شه که بیایم جهانی به عمر ‫چند هزار سال خلق کنیم و بعد متوقفش کنیم.
‫اون تیکه صورتی متمایل به آبی کنار...
‫سحابیت رو خیلی دوست دارم. ‫آره، خیلی چیزه... وای!
‫اِم، ولی دوستانه نصیحت می‌کنم ‫که چنین کاری نکنی،
‫چون دلم نمی‌خواد ببینم توی دردسر افتادی.
‫هوم، مرسی که کمکم کردی.
‫ضمنا بابت نصیحتت ممنونم. ‫ولی جای نگرانی نداره.
‫آخه با چند تا سوال پرسیدن ‫مگه چقدر قراره توی دردسر بیفتم؟
‫فصل دوم — قسمت یکم ‫«پیدایش»
‫[لندن]
‫[زمان حال]
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫«جناب فل عزیز،»
‫«می‌خواستم مسئله‌ای رو ‫باهاتون درمیون بذارم،»
‫«که به شدت...فوزیه؟ فوریه.»
‫«مگی هستم، دوستدار شما.»
‫سلام مگی.
‫نامه‌ات رو خوندم.
‫می‌خواستم بهتون...
‫چند سال اخیر کار و بارم خوب نبود،
‫از طرفی درگیر قرنطینه بودیم، ‫از طرفی سفارش اینترنتی نداشتیم و...
‫خلاصه تا دو هفته دیگه رفع زحمت می‌کنم.
‫رفع زحمت می‌کنی؟
‫آخه چرا؟
‫دیگه از اینجا خوشت نمیاد؟
‫آقای فل، من که عاشق این فروشگاهم!
‫از بچگی عاشق اینجا بودم. ولی...
‫می‌دونم چقدر اجاره‌ام عقب افتاده.
‫پس تقصیر منه که اجاره رو ازت نگرفتم.
‫پس حل شد.
‫گمون کنم گفته بودی که...
‫چند قطعه از شوستاکوویچ برام نگه داشتی.
‫آخه نمی‌تونم اجاره رو پرداخت کنم.
‫واقعا معذرت می‌خوام. ‫یه هفته وقت بدین وسایلم رو جمع کنم.
‫باید کل بار و بندیلم رو ببندم.
‫مگی، اگه تو اینجا نباشی،
‫قطعه‌های موسیقیم رو از کجا بگیرم؟
‫صفحات ۷۸ دور از ۳۳ دور هم ‫سخت‌تر پیدا می‌شه.
‫راستش رو بگم حتی نمی‌دونم ‫کجا باید دنبالشون بگردم.
‫آخه من پولی ندارم.
‫مگی،
‫نظرت چیه من بیام و...
‫بدون اینکه پولی بهت بدم...
‫به جای دریافت اجاره...
‫آلبوم‌های شوستاکوویچ رو ببرم؟
‫من که چند هزار پوند بهتون بدهکارم!
‫قیمت این صفحه کلا هشت پونده.
‫هشت پوند و ۷۵ پنیه.
‫نمی‌شه که اجاره هشت ماه رو ببخشین.
‫چرا نشه؟ من به شدت بخشنده‌ام.
‫از خصوصیات مورد علاقمه.
‫الان اجاره‌ات صاف شد،
‫- من هم به موسیقیم رسیدم، ‫- [شوستاکوویچ]
‫و می‌دونم طی ۲۱ دقیقه آتی قراره چیکار کنم.
‫با کلارینت...
‫می‌شه موسیقی زیبا خلق کرد.
‫چی گفتی؟
‫گفتم با کلارینت...
‫می‌شه موسیقی زیبا خلق کرد.
‫اشتباه اومدی.
‫دنبال رئیس بخش آذربایجانی بودی. ‫اونجا وایستاده.
‫نامه‌هات رو آوردم.
‫نامه خاصی هم داشتم؟
‫بیشترشون قبض بود.
‫نمی‌فهمم چرا قبض‌ها رو مستقیما ‫به ماشین خودت نمی‌فرستن.
‫- قبض‌ها رو به امور مالی جهنم بفرست. ‫- فرستادم.
‫گفتن حتما باید امضای خودت پای برگه باشه.
‫براشون نون نریز کودن!
‫- کی به اردک نون می‌ده؟ ‫- پس بهشون چی می‌دن؟
‫- خبر دارن؟ ‫- اردک‌ها رو می‌گی؟
‫پایینی‌ها رو می‌گم.
‫خبر دارن همدیگه رو می‌بینیم؟
‫کراولی،
‫من الان نماینده جهنم توی لندنم.
‫- جهنم هم براش شیوه کار مهم نیست. ‫- آره، یادمه.
‫فقط می‌خوان یکی نوکریشون رو بکنه.
‫پوف...
‫- شده با خودت بگی «تهش که چی؟» ‫- منظورت چیه؟
‫الان تهش که چی؟
‫این همه بهشت و جهنم و اهریمن و فرشته.
‫آخه به نظرت...
‫مسخره نیست؟
‫- همیشه انقدر آسون بوده؟ ‫- چی آسون بوده؟
‫من همیشه برای تحمیل ترس و عذاب به انسان‌ها،
‫نقشه‌های پیچیده و مکارانه می‌ریزم،
‫ولی همین که می‌خوام ‫نقشه‌ام رو عملی کنم،
‫خودشون جوری پیش‌دستی انجام می‌دن،
‫که از گنجایش خلاقیت من هم فراتره.
‫آره. همیشه همین بوده.
‫مورد دیگه‌ای مونده که نگفتی؟
‫همچنان عنصر نامطلوب به حساب میای.
‫بعل‌الذباب جیره بعضی از اهریمن‌های ‫رده‌پایین رو نصف کرده.
‫بحثی هم داره بالا می‌گیره.
‫کجا بالا می‌گیره؟
‫داره اون بالا... بالا می‌گیره.
‫- بحث مهمیه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫فقط شایعاتی شنیدیم که اون بالا ‫داره اتفاقاتی میفته.
‫اگه از رابط کتاب‌فروشت،
‫اطلاعاتی به دستت رسید، ‫حتما بهم می‌گی دیگه؟
‫نمی‌شه. اون هم با بهشت ارتباط نداره.
‫من اگه اطلاعاتی دستم برسه ‫که برات مفید باشه،
‫حاضرم بهت بگم، ولی در اراش ‫تو هم باید بهم بگی.
‫اطلاعاتی برام نداری؟
‫نخود فرنگی منجمد.
‫- چی؟ ‫- غذای اردک نخود فرنگی منجمده.
‫عاشقشن،
‫خیلی هم براشون مفیده.
‫سلام.
‫- چیزی چشمت رو گرفته؟ ‫- آره. قهوه می‌خواستم.
‫پس همون همیشگی رو می‌خوای. ‫نگو، بذار ببینم یادمه یا نه.
‫- لاته کم‌چرب می‌خوری. ‫- درست گفتی.
‫کلی آدم و انواع قهوه رو از حفظم،
‫ولی فقط سفارش مشتری‌های ثابت رو بلدم.
‫آره، دقیقا. درست گفتی.
‫توی فروشگاه موسیقی کار می‌کنی، نه؟
‫مگه توی این دوره و زمونه ‫هنوز صفحه موسیقی می‌خرن؟
‫یا خدا!
‫- چی شد؟ ‫- نگاه کن.
‫یا خدا.
‫[اِی.‌زِد فل و شرکاء]
‫آخ.
‫سلام عرض شد.
‫- اینـ... ‫- اینجا چیکار می‌کنم؟
‫آره.
‫خب. اینجا چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. من هم از تو پرسیدم.
‫- نمی‌دونی؟ ‫- نه، ولی دلم می‌خواد علتش رو بفهمم.
‫آها، ضمنا دلم می‌خواد بدونم اینجا کجاست،
‫و خودت کی هستی و من کی هستم.
‫ضمنا، علت اینکه چرا لختی.
‫کی گفته من لختم؟
‫- خودم دارم می‌بینم که لختی! ‫- آها! خب،
‫کار خدا رو ببین.
‫- می‌شه بیام تو؟ ‫- نه!
‫آها.
‫باشه.
‫خیلی‌خب! فقط...
‫زود بیا تو!
‫- آدم هر روز چنین صحنه‌ای نمی‌بینه. ‫- دقیقا.
‫احتمالا خدمات پستی جدید تأسیس شده.
‫خدمات پستی لخت‌گرایان.
‫- از خودت در آوردی. ‫- آره.
‫اِم، من مگی‌ام. ‫صاحب فروشگاه موسیقی‌ام.
‫می‌شناسمت. لاته کم‌چربی.
‫من هم نینام.
‫من که نمی‌گم اهالی جهنم دستی توش داشتن.
‫حتی نمی‌گم کسی توش دست داشته.
‫صرفا حرفم اینه اگه کسی ‫پیدا شد که همدستش بوده،
‫ما هم برای اقدامات قهرآمیز شدید آماده‌ایم.
‫- اقدامات قهرآمیز شدید؟ ‫- آره.
‫- از سِفر الحیاة. ‫- الان آماده‌اش می‌کنم.
‫لطف می‌کنی.
‫اسم این شکلات داغه. نوشیدنیه.
‫خب،
‫گفتی نمی‌دونی کی هستی؟
‫آها، آره.
‫عجب.
‫من که خودمم.
‫فقط نمی‌دونم «خودم» کی‌ام.
‫متوجهم.
‫ولی تو می‌شناسیم.
‫- به جا آوردیم. ‫- آخه، عه...
‫کسی رو می‌شناسم...
‫که شبیه تو بوده.
‫پس لابد خودم بودم.
‫به نظرم استنباط عقلانی‌ایه.
‫ولی تو...
‫من رو به جا نیاوردی؟
‫نه متأسفانه.
‫پس...
‫چرا به فروشگاه من اومدی؟
‫واقعا نمی‌دونم. حس کردم باید بیام.
‫مثل وقتیه که هیچی نمی‌دونیم، ‫ولی در عین حال مطمئنیم،
‫که اگه کنار شخص خاصی باشیم،
‫اوضاع بهتر می‌شه؟
‫نه، تا حالا چنین حسی نداشتم. ‫نمی‌دونم چطوریه.
‫چرا چنین حرفی زدی؟
‫عه، فکر کنم از مغزم تراوش کرد. ‫ولی مطمئن نیستم.
‫بگذریم، خلاصه حس کردم اگه اینجا بیام،
‫ممکنه اتفاق ناجوری برام نیفته.
‫اتفاق ناجور؟
‫هوم...
‫وای، این... این واقعا محشره.
‫چه اتفاق ناجوری؟
‫توی لیوان یه جور به نظر میاد،
‫وقتی وارد دهن می‌شه انگار کاملا فرق داره،
‫ولی جفتش خیلی معرکه است.
‫خواهشا بگو چه اتفاق ناجوری؟
‫چی؟ چه بدونم.
‫صرفا می‌دونم به شدت ترسیدم،
‫و برای همین باید می‌اومدم ‫تا چیزه رو بهت بدم.
‫- وای! ‫- چیه؟ چی شد؟!
‫حالا داره اینجام رو گرم می‌کنه.
‫وای، این نوشیدنی نظیر نداره.
‫- چه چیزی؟ ‫- ها؟
‫اون چیزه که گفتی چی بود؟
‫آها...
‫به نظر که چیزی همراهم نیست.
‫- حالا انقدر مهمه؟ ‫- آخه...
‫خودت الان گفتی...
‫به واسطه اون چیزی که آوردی ‫می‌شه جلوی اتفاق ناجوره رو گرفت.
‫- جدا؟ حالا چیه؟ ‫- من از کجا بدونم؟!
‫پس فکر کنم درست می‌شه.
‫اکثر اوقات همه‌چی درست می‌شه.
‫من یه بار...
‫خیلی سردم شده بود.
‫ولی الان پتوی گرم و نرم دارم.
‫آها، یه بار دیگه هم بود...
‫که دستم از حمل جعبه‌ای درد گرفته بود.
‫ولی الان درد نمی‌کنه.
‫جعبه؟
‫[از این سمت]
‫آشغاله.
‫آشغاله. این هم آشغاله.
‫[شکس]
‫- بله؟ ‫- مسئله دیگه‌ای رو باید بهت بگم.
‫ببین، بذار اصول اولیه اهریمنی رو یادت بدم.
‫یا حرف‌هات رو پشت تلفن بزن،
‫یا ناگهان ظاهر شو. جفتش که نمی‌شه.
‫- مگه چیه؟ ‫- از من به تو نصیحت.
‫بسیارخب.
‫اطلاعات بیشتری از بابت...
‫اون ماجرای بالاسری‌ها دستگیرم شد.
‫لب کلام اینکه قضیه به جبرئیل ربط داره.
‫خودبین‌السلطنه به مشکل خورده؟ ‫چقدر ناراحت شدم.
‫جدا؟ چرا؟
‫تیکه انداختم. بعدا برات توضیح می‌دم.
‫تموم شد؟ عه.
‫این داخل که چیزی نیست!
‫قرار بود چی برام بیاری؟
‫خیلی بامزه‌ای.
‫قربونت برم.
‫وا.
‫لطف داری.
‫عه...
‫هوم.
‫گفتی برام چیزی آورده بودی.
‫واقعا گفتم؟
‫- پس لابد آوردم. ‫- جبرئیل، خواهش می‌کنم.
‫سعی کن ذهنت رو متمرکز کنی.
‫چرا این جعبه رو اینجا آوردی؟
‫جبرئیل دیگه چیه؟
‫خودتی!
‫حداقل به نظرم همونی.
‫جبرئیل؟ چه اسم باحالی. خوشم اومد.
‫جبرئیل!
‫البته... نه، نه.
‫اگه کسی پرسید بگو جبرئیل نیستی.
‫آها. باشه.
‫پس چی‌ام؟
‫خب، اسمت...
‫عه...
‫[لرد جیم]
‫- جیمه. ‫- جیم؟ چه اسم باحالی. خوشم اومد.
‫جیم! مخفف جبرئیل.
‫نه، نه. مخفف جیمزه.
‫جیمز. چه اسم باحالی. خوشم اومد.
‫جیمز! کامل جیم، مخفف جبرئیل.
‫نه، اصلا جبرئیل رو فراموش کن.
‫سعیم رو می‌کنم.
‫ولی سخته بخوام کامل چیزی رو فراموش کنم.
‫واقعا می‌گی؟ پس...
‫خواهشا بهم بگو...
‫توی جعبه چی بود؟
‫کدوم جعبه؟
‫سلام، منم. واکنش نشون نده.
‫- می‌شنوی؟ ‫- هنوز هم واکنش نشون ندم؟
‫نه. توی خیابون کتاب‌فروشی می‌بینمت.
‫توی کافه «قهوه یا مرگ بهم بده» می‌بینمت.
‫- اون‌طرف خیابونه. ‫- دو دقیقه‌ای می‌رسم.
‫[از دهان اوست که آتش زبانه کشیده ‫و شعله‌ها برمی‌جهند. ایوب، فصل ۴۱، آیه ۱۹]
‫خب، مشکل چیه؟
‫مشکل؟ مگه من گفتم مشکلی هست؟
‫از لحنت مشخص بود.
‫معمولا به سه دلیل بهم زنگ می‌زنی: ‫یا حوصله‌ات سر رفته،
‫یا می‌خوای به یکی درمورد اقدامات ‫هوشمندانه‌ی قبل عزل‌شدنت بگی،
‫یا مشکلی پیش اومده.
‫این بار لحن «مشکلی پیش اومده» داشتی.
‫خوبه که به بقیه درمورد کارهای نیکمون بگیم،
‫مخصوصا الان که به بهشت گزارش نمی‌دم.
‫سلام. چی میل دارین؟
‫برام شش فنجان اسپرسو توی لیوان بزرگ بریزین. ‫هیچی قاطیش نکنین.
‫- من هم دلم خواست. آرامش‌بخشه؟ ‫- تقریبا برعکس.
‫نینا، چیزی دارین آدم رو آروم کنه؟
‫کیک اکلز خوبه؟
‫بی‌زحمت کیک اکلز بیارین.
‫حال اون دوست برهنه‌ات چطوره؟
‫اون که... ‫اون که دوستم...
‫حداقل الان دیگه برهنه نیست.
‫آقای فل، خیلی آب زیر کاهی‌ها.
‫شما هم کتاب‎‌فروشی؟
‫سگ رو با چوب بزنی کتاب نمی‌فروشه.
‫اسمشون کراولیه.
‫من و ایشون...
‫آشنایی قدیمی داریم.
‫خوش‌وقتم.
‫ببین، انگار توی بهشت خبرهاییه. ‫احیانا تو خبر نداری؟
‫گمونم کمی بدونم.
‫می‌خوای بریم توی فروشگاه صحبت کنیم؟
‫- چون یارو لخته اونجاست نباید بریم؟ ‫- به این خاطر نیست.
‫اصلا طرف ربطی به این داره ‫که چرا الان توی کتاب‌فروشی نیستیم؟
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫راستی آقای فل، بابت بخشیدن اجاره ‫می‌خواستم بگم شما یه پا فرشته‌اید.
‫وای، اصلا هم نیستم.
‫کیک اکلز می‌خورین؟
‫- دوباره نیکوکار شدی فرشته؟ ‫- نیکوکاری که نبود.
‫کاملا برای منافع شخصیم بود.
‫دوباره اومدی؟
‫اومدم سفارش آخرم رو بدم. ‫داشتم برمی‌گشتم خونه.
‫ناراحت شدم. ‫فکر کردم واسه شخصیت جذابم برگشتی.
‫راستش رو بخوای...
‫برات هدیه‌ای آوردم...
‫آلبوم نینا سیمونه.
‫چون اسم خودت هم نیناست.
‫ولی من که...
‫دستگاه گرامافون ندارم.
‫صحیح.
‫- راست می‌گی. ‫- لاته کم‌چرب می‌خوای؟
‫اصلا، وگرنه شب خوابم نمی‌بره. ‫چای گیاهی می‌خواستم.
‫ترجیحا جای نعناع باشه. ‫البته بابونه هم دوست دارم.
‫داریم پیر می‌شیم. ‫یادته قبلا تا صبح بزن و بکوب داشتیم؟
‫الان ساعت ده شب می‌خوابیم.
‫- من اهل بزن و بکوب نبودم. ‫- نوجوانی که کردی، نکردی؟
‫چرا، ولی از اون مدل نوجوانی‌ها نبوده.
‫ببخشید، کارم زشت بود که ‫بدون اطلاع قبلی برات آلبوم آوردم.
‫امروز خسته شدم، باید جمع کنم و برگردم خونه. ‫نامزدم منتظرمه.
‫آها...
‫نامزد داشتی؟
‫خوشش هم نمیاد دیر کنم،
‫حالا کدوم رو بدم؟ نعناع یا بابونه؟
‫نمی‌خواستم انقدر رک بیان کنم، ‫ولی ظاهرا...
‫داره اتفاق عجیبی برای رفقای سابقت میفته.
‫باورت نمی‌شه شکس خبر کی رو می‌گرفت.
‫چرا، گمونم بتونم حدس بزنم.
‫آها. پس حدس بزن.
‫جیم؟
‫جیم می‌شناختیم؟
‫- سلام عرض شد. ‫- وای، جبرئیل!
‫دیدی جبرئیل بیشتر بهم میاد؟
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- چه بلایی سرش اومده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- خب، ازش بپرس! ‫- پرسیدم! خودش هم نمی‌دونه.
‫درست ازش بپرس!
‫می‌شه...
‫بدونم...
‫توی این...
‫کتاب‌فروشی...
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫اینجا...
‫مشغول...
‫گردگیری‌ام.
‫خب، خیلی‌خب.
‫درست می‌شه.
‫می‌بریم یه جا ولش می‌کنیم.
‫کجا ولش کنیم؟
‫فرقی نمی‌کنه.
‫الان بحث حیاتی این نیست که کجا ببریم.
‫اینه که هیچ‌وقت برنگرده.
‫می‌ندازیمش توی بنتلی تا ببرم...
‫توی دارت‌مور ولش کنم.
‫- حالا چرا دارت‌مور؟ ‫- چون...
‫از دارت‌مور تا اینجا خیلی راهه ‫و اینجا نمی‌مونه!
‫کراولی، آخه مشکل داره.
‫برای همین هر چه زودتر باید کلکش رو بکنیم.
‫گفت اتفاق ناجوری قراره براش بیفته.
‫دقیقا به همین علته که نباید نزدیکمون باشه!
‫- آخه... ‫- ببین فرشته.
‫ناسلامتی ایشون رئیس سابق خودت، ‫فرشته مقرب اعظمه،
‫که می‌خواست با آتش جهنم نابودت کنه.
‫دوستمون که نیست!
‫- راستش فکر نکنم دوستی داشته باشه. ‫- گل گفتی.
‫آره، گل گفتم.
‫تو برداشتت از گل گفتی چی بود؟
‫حس می‌کنم هدف ‫«گل گفتی»هامون از بیخ فرق داره.
‫خب، از اونجا که دوستی نداره، ‫نیاز داره کنارش باشیم.
‫من هم نیاز دارم این یارو نزدیک من نباشه،
‫و توی این زندگی...
‫ارزشمند، بی‌خطر و شکننده‌ای...
‫که واسه خودم ساختم، ‫حضور نداشته باشه.
‫- مگه این زندگی رو با هم نساختیم؟ ‫- مگه نساختیم؟!
‫بسیارخب.
‫اگه نمی‌خوای کمکم کنی، مشکلی نیست.
‫آزادی که از پیشم بری.
‫از پیشت برم؟
‫آها، پس این‌جوری‌هاست؟
‫نه. دلم می‌خواد کمکم کنی.
‫ازت می‌خوام کمکم کنی تا مواظبش باشم.
‫ولی اگه نمی‌خوای بکنی،
‫پس نکن.
‫نه، معلومه که نمی‌کنم!
‫این بار خودت تک و تنهایی.
‫مثل آدم‌ها توی موقعیت فشار نفس عمیق بکش.
‫قبل اینکه کار احمقانه‌ای کنی تا ده بشمر.
‫واقعا عجیبه.
‫طرف رو می‌بینی؟ ‫شش فنجان اسپرسو خورده و دود کرده.
‫کارش که غیرقانونی نیست.
‫سیگار کشیدن توی خیابون آزاده.
‫نه، خود طرف رو ببین. دود کرده.
‫این خشم دیگه فروکش نمی‌کنه!
‫ده!
‫فکر کنم رعد و برق بهش زد!
‫- نه، اصلا امکان نداره. ‫- چی شد؟
‫سیستم امنیتی با قطعی برق ‫شروع به کار می‌کنه.
‫درها رو خودکار قفل کرده.
‫باید مدتی اینجا بمونیم.
‫مطمئنم یکی کمکمون می‌کنه بیرون بریم.
‫- آنتن ندارم. ‫- گوشی من هم نداره.
‫شک ندارم ناخواسته منظورم رو ‫بد برداشت کردی یوریل.
‫به نظرم خوب هم متوجه منظورت شدم میکائیل.
‫حرفت اینه یک نفر باید دستورات رو بده، ‫و اون شخص باید خودت باشی.
‫مسلما سر این مسئله...
‫بحثی نداریم...
‫که باید جنشینی برای ‫فرشته مقرب اعظم منصوب کنیم.
‫من که میکائیل باشم فرشته‌ی مقربم.
‫تو هم که یوریل باشی فرشته‌ی مقربی.
‫مسئولیتش با ما نیست.
‫درست در همین لحظه،
‫بهشت فرشته مقرب اعظم نداره.
‫همیشه فرشته مقرب اعظم داریم!
‫جدا؟ اون‌وقت کیه؟
‫حرفم اینه...
‫که در دوران غیبت جبرئیل...
‫یکی باید به وظایفش برسه.
‫بالاخره یکی باید دستورات رو بده.
‫که منظورت خودتی؟
‫- همگی هستیم. ‫- آها.
‫- من صرفا رهبر شمام. ‫- اوهوم.
‫مجری احکام می‌شم.
‫مقربان عزیزم.
‫- بله؟ ‫- بله؟
‫به نظرم باید این مسئله رو بشنوین.
‫موریل!
‫عه.
‫- سلام. ‫- شما کی باشی؟
‫کس خاصی نیستم. یعنی...
‫اسمم که موریله،
‫کاتب شماره ۳۷ احکام الهی‌ام. ‫ولی خب... کس خاصی نیستم.
‫خب؟
‫اِم...
‫بسیارخب...
‫وقتی داشتم بابت کاری به جهنم هبوط می‌کردم،
‫روزی زمین پیداش کردم.
‫شیء مادی پیدا کردی؟
‫توی بهشت؟
‫اصلا امکان نداره.
‫بله، متوجهم.
‫بدون شک شیء زمینیه.
‫خودم متوجه شدم.
‫فکر کنم به زمین رفته.
‫وای!
‫جدا؟
‫این چه کاریه! آخه توی ماشینم؟ واقعا؟
‫- سلام خائن. ‫- وای.
‫ارباب بعل‌الذباب!
‫گمونم برات سواله چرا خواستم بیای.
‫شما پیش من اومدین!
‫وای، اذیتم نکنین!
‫اَه.
‫مگه سر این مسئله...
‫به توافق نرسیده بودیم؟
‫نه‌خیر.
‫خیانت جنابعالی هنوز بخشیده نشده. ‫هر موقع بخوام روی سرت جایزه می‌ذارم.
‫چهره‌تون عوض شده؟
‫این رو می‌گی؟
‫خیلی وقته این شکلی‌ام.
‫چه حیف که اهالی جهنم هیچ‌وقت ‫قدر استعدادهات رو ندونستن کراولی.
‫واقعا؟ واقعا... گل گفتین.
‫دلت می‌خواد جهنم تمام اشتباهاتت رو ببخشه؟
‫بی‌چون و چرا دوباره تو رو بپذیره ‫و ترفیع مفتی بهت بده؟
‫راستش به شما نمیاد از این پیشنهادات بدین.
‫شاید دادم.
‫جبرئیل فرشته‌ی مقرب غیبش زده.
‫صرفا می‌دونیم توی بهشت نیست. ‫ولی نمی‌دونیم که کجاست.
‫آها، چه عجیب.
‫به نظرمون یکی از خودمون قایمش کرده.
‫- بعید می‌دونم. ‫- اگه جبرئیل رو پیدا کنی،
‫و به ما تحویلش بدی، ‫هر مژدگانی‌ای بخوای رو بهت می‌دیم.
‫تمام سپاه جهنم رو دنبالش فرستادم، ‫بدون شک پیداش می‌کنیم.
‫ولی تو کراولی... ‫زمین رو بهتر از هر کدوم ما بلدی.
‫خب، آخه...
‫زمین هم چندان کوچیک نیست. ‫خیلی جاها داریم که فرشته مقرب،
‫می‌تونه بدون شناسایی شدن ‫زندگی آروم داشته باشه.
‫خب، جبرئیل هر جا که هست، ‫اگه بتونی برام پیداش کنی،
‫هر خواسته‌ای که توی اون ‫دل سیاهت داری رو برآورده می‌کنیم.
‫حتی می‌تونی دوک جهنم بشی!
‫طبق اونچه از منابع ناموثقم ‫که حتی وجود ندارن به گوشم رسیده،
‫اوضاع بالاسری‌ها بعد غیب شدن جبرئیل، ‫بدجوری آشفته شده.
‫شنیدم می‌خوان هر کسی که ‫توی این قضیه دست داشته رو...
‫حسابی مجازات کنن.
‫چطوری؟
‫با اقدامات شدید...
‫قهرآمیز.
‫چنین مجازاتی که وجود نداره.
‫ما از این اصطلاح برای ترسوندن ‫کروبی‌ها استفاده می‌کردیم.
‫نه، واقعیه.
‫اقدامات قهرآمیز مجازاته.
‫هر کسی توی ناپدید شدن جبرئیل دست داشته،
‫از سِفر الحياة حذف می‌شه.
‫فقط به معنی مرگشون نیست،
‫از صفحه روزگار محو می‌شن.
‫در این صورت... قطعا حساب کار دستشون میاد.
‫پس اگه اطلاع پیدا کردی، ‫اول با من درمیون بذار، خب؟
‫من که هیچ اطلاعی ندارم، ‫ولی حتما بهتون می‌گم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه! ‫ازیرافیل، این چه کاری بود؟!
‫یکی داره رد می‌شه. ‫کاغذت رو بالا بگیر.
‫[در کافه قفل شده - کمک کنین!]
‫آخ، نرو دیگه!
‫ممکنه یکی وارد مغازه‌ام بشه ‫و از داخلش صفحه موسیقی بدزده.
‫حتی اگه کل دخل رو خالی کنن، ‫از اینجا نمی‌تونم جلوشون رو بگیرم.
‫اگه من مغازه صفحه موسیقی داشتم، ‫نگران این بودم که ملت دزدکی...
‫صفحه‌های بدرد نخورشون رو توش بندازن!
‫شراب می‌خوری؟ ‫واسه روز مبادا یه بطری نگه داشته بودم.
‫- گمونم مناسب باشه. ‫- اهل مشروب نیستم.
‫چطور مگه؟
‫تا حالا جذبش نشدم.
‫مزه‌اش رو دوست ندارم.
‫من که مشروب لازمم.
‫بد برداشت نمی‌کنم.
‫آفرین.
‫همینطوریش کم آدم پیش‌داور توی زندگیم نیست.
‫گوشیم که روشن بشه احتمالا صد تا ‫پیامک ابراز نگرانی لیندزی رو ببینم.
‫مطمئنم حس قشنگیه...
‫که یکی توی خونه ‫منتظر آدم باشه و نگرانش بشه.
‫آره، خب...
‫لیندزی دلش می‌خواد اگه قراره حتی ‫ده دقیقه دیر کنم، قبلش با پیامک اطلاع بدم.
‫جالبه که با خودم می‌گفتم: ‫کی فرصت می‌شه با هم گپ بزنیم.
‫الان هم قسمت شد،
‫با حبس شدنمون.
‫جفتمون حبس شدیم.
‫♪ آهای پسر، کجا رفتی؟ ♪
‫♪ من سر کلاس عشق یاد گرفتم... ♪
‫♪ که چطور محبت بورزم ♪
‫برو کنار ببینم!
‫این لاین اندازه جفتمون جا نداره ‫و من هم پا پس نمی‌کشم!
‫نه، عمرا اگه پشت چراغ بمونم.
‫همینه.
‫آخه چرا صفحه موسیقی می‌فروشی؟ ‫کسی که دیگه نمی‌خره.
‫آخه فروشگاه موسیقی رو مادر مادربزرگم ‫دهه‌ی ۱۹۲۰ تأسیس کرد.
‫در اصل مغازه ما بخشی ‫از کتاب‌فروشی آقای فل بود.
‫فکر کنم واسه همین بهم واگذار کرد. ‫به یاد قدیم‌ها.
‫چرا؟ چون پدربزرگش، ‫مادر مادربزرگت رو می‌شناخت؟
‫آره.
‫- وای، یکی داره رد می‌شه! کاغذهامون! ‫- خودشه!
‫همونه که شیش فنجون اسپرسو خورد ‫و بهش رعد و برق زده بود.
‫عه، واقعا؟
‫شرمنده شدم.
‫عه! چه اتفاقی. ‫اول از اینجا اومد، بعد...
‫[نینا!]
‫پیام‌های لیندزیه.
‫[کلی باید توضیح بدی‌ها!]
‫[مگه قرار نبود به هم احترام بذاریم؟!]
‫[کدوم گوری هستی؟!]
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫برگشتم.
‫آره. دارم می‌بینم.
‫الان می‌خوای ازت عذرخواهی فروتنانه کنم؟
‫یا بذاریم ناگفته بمونه؟
‫راستش مایلم عذرخواهی کنی.
‫راست می‌گفتی.
‫بیشتر تلاش کن.
‫- می‌خوام دست ازم عذرخواهی کنی. ‫- نه.
‫- رقصت هم باید بری. ‫- عمرا اگه برقصم.
‫من سال ۱۶۵۰ و ۱۷۹۳ و ۱۹۴۱...
‫- برات رقص «اشتباه کردم» رو رفتم. ‫- باشه!
‫♪ راستی می‌گفتی، راست می‌گفتی ♪ ‫♪ اشتباه کردم، تو راست می‌گفتی ♪
‫راضی شدی؟
‫قشنگ بود.
‫خب، باید اینجا نگهش داریم و قایمش کنیم.
‫- از کی قایمش کنیم؟ ‫- همه. از بهشت، جهنم، انسان‌ها.
‫با همدیگه قایمش می‌کنیم. ‫جوری که کسی نفهمه اینجاست،
‫تا اینکه قضیه رو فیصله بدیم.
‫- با هم؟ ‫- آره. فقط...
‫یه خرده معجره می‌کنیم...
‫که کسی پیداش نکنه. ‫حتی کسی که دنبالش می‌گرده.
‫البته «مخصوصا» کسی که دنبالش می‌گرده.
‫گمونم اگه معجزه کوچیک انجام بدم، ‫اهالی بهشت متوجه می‌شن.
‫من هم نمی‌خوام توجه جهنمی‌ها رو جلب کنم.
‫سلام.
‫تو از کجا برگشتی؟
‫از بیرون.
‫از بیرون؟
‫هوم!
‫بزرگه؟ می‌شه بیرون رو ببینم؟
‫نه، نه، نه، نه. تو باید اینجا بمونی. ‫توی کتاب‌فروشی بمون.
‫خودمون مواظبت هستیم. ‫تو فقط اینجا بمون.
‫کراولی، نمی‌شه جفتمون نیمه‌معجزه کنیم؟
‫من می‌تونم از رفقای سابقت قایمش کنم، ‫تو هم از رفقای سابق من قایمش کن.
‫کسی هم بو نمی‌بره.
‫آره.
‫آره، شاید جواب بده. ایول، قبوله. قبوله.
‫- بیا... ‫- جیم هستم.
‫- مخفف جیمه، ولی... ‫- بیا جیم.
‫باشه.
‫روی این صندلی بشین.
‫تو دست راستش رو بگیر، ‫من دست چپش رو می‌گیرم.
‫باید حتما ریزنقش‌ترین و...
‫کم‌اهمیت‌ترین و جزئی‌ترین ‫معجزه‌ی ممکن رو انجام بدیم.
‫هیچ اثری از معجزه نباید بمونه.
‫- بهشت نباید خبردار باشه. ‫- آره.
‫تا سه بشمر.
‫یک، دو، سه.
‫حالا.
‫به نظرت جواب داد؟
‫نمی‌دونم. لابد دیگه.
‫برات خبرهای خوب داریم جیم.
‫دیگه کسی نمی‌شناست. جات امن شد.
‫البته فعلا.
‫باید بفهمیم قضیه از چه قراره.
‫گمونم من بدونم قضیه چیه.
‫چیه؟
‫اجازه ندارم بیرون برم،
‫ولی عوضش...
‫- دو تا دوست گیرم اومده. ‫- من غلط بکنم دوست تو باشم.
‫گمونم اثر کرد.
‫واقعا معجزه مخفی درجه‌یکی اجرا کردیم.
‫هیچ‌کس ذره‌ای بو نمی‌بره.
«تنظیم شده توسط تیم پاپکورن» [ @PapkornBot ]
‫ببخشید میکائیل.
‫به نظرم تو باید رسیدگی کنی.
‫- چی شده؟ ‫- جنابعالی مجری احکامی.
‫- خودم می‌دونم مجری احکامم! ‫- از زمینه.
‫بهتره خودت ببینی.
‫- جبرئیل رو پیدا کردین؟ ‫- نه دقیقا، ولی خودت ببین.
‫- این صدا رو قطع کنین! ‫- می‌شه هشدار رو خاموش کنین؟
‫عجب.
‫شاید ندونیم جبرئیل کجاست، ‫ولی از یه مسئله مطمئنیم.
‫فرشته معزولی داریم که تا زانو ‫پاش توی این داستان گیره.
‫«زن، زندگی، آزادی»