‫بامابین تقدیم می‌کند ‫.:: Bamabin.com ::.
‫فصل یکم — قسمت یکم ‫«زن شکارچی»
‫[بر اساس داستانی واقعی]
‫[تگزاس، وایلی]
‫[جمعه، سیزدهم ژوئن ۱۹۸۰]
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫[دو سال قبل]
‫[سپتامبر ۱۹۷۸]
‫پت، انگار واقعا صدات ‫داره بهتر و بهتر می‌شه.
‫یکی ندونه فکر می‌کنه ‫دانش‌آموز هنرستان جولیارد بودی.
‫خب، یادمه دوستی به اسم جولی داشتم،
‫که وقتی بچه بودم با همدیگه توی حیاط ‫چند یاردی خونه‌شون بازی می‌کردیم.
‫بعضی اوقات هم آواز می‌خوندیم.
‫وای خدا! از دست تو پاتریک مونتگومری.
‫اگه برای جوک‌های مسخره ‫مسابقات المپیک می‌ذاشتن،
‫الان شوهر من مدال طلا داشت.
‫صدات واقعا بهتر شده.
‫صدای من چطور؟ ‫می‌تونم عین پرستو آواز بخونم.
‫حالا مسابقه و رقابت که نیست.
‫زندگی بر پایه رقابت می‌گذره، درست نمی‌گم؟
‫شما نبودی که چنین حرفی می‌زدی راهب جکی؟
‫اصلا. حتی چنین جمله‌ای ‫به ذهنم خطور نکرده بود.
‫اگه واقعا بخوایم توی لیگ...
‫والیبال کلیسا برنده بشیم، ‫باید چنین نگرشی داشته باشیم.
‫حتی گمون کنم بهتر باشه که ‫به کلیسای کنگره‌گرایان هم فرصتی بدیم.
‫چون دان آوری صد و نود و پنج سانته، ‫اسپک زدنش هم برق از سر آدم می‌پرونه.
‫حرف نداره.
‫راستش من هم زمانی ‫با یه کنگره‌گرا توی رابطه بودم،
‫به شدت هم اصرار داشت که ‫قبل پارک کردن ماشین، دعا بخونه.
‫وایستین، اشتباه گفتم! ‫طرف اسقف‌گرا بود!
‫خودت چی دان؟
‫نمی‌خوای عضو تیم بشی؟
‫- زیاد اهل والیبال نیستم. ‫- به اندازه کافی ضرب و جرح نداره.
‫کلا جذب مسائل وحشیانه می‌شه. ‫برای همین رفت حقوق خوند.
‫مگه بازیکن فوتبال حرفه‌ای نبودی؟
‫- اون هم توی تیم واشینگتن رداسکینز. ‫- دقیقا!
‫نه، تلاشم رو کردم. ‫ولی توی تیم راهم ندادن.
‫هنوز هم داره غصه‌اش رو می‌خوره.
‫من که می‌رم کمی سالاد سیب‌زمینی بیارم.
‫من زودتر می‌رم.
‫دیگه واقعا باید راه بیفتیم، ‫چون طبق نمودارم حدودا...
‫ساعت یک ظهر به اوج باروری می‌رسم.
‫ظهر امروز.
‫راست می‌گی.
‫یه‌خرده آروم‌تر.
‫یه‌خرده آروم‌تر!
‫حواست باشه موقع اومدنت، ‫محکم به داخل فشار بدی.
‫- می‌گن جواب می‌ده. ‫- جدی؟
‫- بیا. بیشتر بکن داخل. ‫- بیشتر از این که نمی‌شه بتی.
‫نه، یادمه قبلا کرده بودی.
‫اگه آبت رو به جای قطره‌قطره ریختن، ‫محکم بپاشی داخل، ممکنه جواب بده.
‫ولی آروم بکن.
‫بیشتر بکن داخل!
‫محکم بپاش!
‫- تمرین کن قربونت برم. کارت عالیه. ‫- حتما باید بخونمش؟
‫معلومه.
‫اگه می‌خوای قلب کوچولوت ‫پر از شادی بمونه باید بخونیش!
‫- سلام، سلام، سلام! ‫- سلام، سلام!
‫- بفرما تو! ‫- خیلی‌خب
‫اون‌وقت به چه افتخاری...
‫راهب مورد علاقه‌ام مهمون خونه‌ام شده؟
‫خب،
‫متأسفانه فکر نمی‌کنم بشه گفت افتخار.
‫شاید هم دیگه راهب مورد علاقه‌ات نباشم.
‫مگه چی شده؟
‫بیل رفته.
‫می‌خواد... طلاق بگیره.
‫می‌دونستم تهش این‌جوری می‌شه.
‫می‌دونم خیلی باهاش دست و پنجه نرم کردی.
‫عزیزم، بلندتر می‌خونی؟
‫آفرین.
‫زود این شرایط رو پشت سر می‌ذاری.
‫خودم کمکت می‌کنم پشت سر بذاری.
‫- دروغ نگم واقعا می‌ترسم. ‫- از چی؟
‫مثلا از این می‌ترسم... ‫که چطوری جماعت حضار رو رهبری کنم؟
‫مثل همیشه که جمعمون رو رهبری کردی.
‫تازه از این می‌ترسم بعد بیست و سه سال ‫زندگی مشترک، قراره مجرد بشم.
‫انقدر گذشته که حتی یادم نیست ‫زندگی بدون همسر چطور بوده.
‫صرفا کافیه بهش به چشم...
‫شروع تازه‌ای نگاه کنی.
‫مثل سرنوشت جدیدت.
‫- انصاف نیست. ‫- واسه شغلمه بتی.
‫خوبی شغل جدیدت این بود که ‫خبری از مسافرت کاری نبود.
‫چون واقعا هم نبود. ‫قرار هم نیست مدام برم.
‫کلا خوب نیست زن و شوهر ‫از همدیگه جدا بمونن.
‫کل حرفم همینه.
‫می‌دونم، ولی کلا چهار روز قراره نباشم.
‫چهار روز حیاتی که مصادف شده...
‫با اوج دوران باروری من.
‫مگه دکترها نگفتن اگه ‫کمتر استرس داشته باشی،
‫می‌تونی راحت‌تر بارور بشی؟
‫- پس مقصر منم. ‫- من که این رو نگفتم.
‫- خیلی هم گفتی. گفتی. ‫- نه، نگفتم.
‫ضمنا مسافرت جنابعالی ‫باعث شده من استرس بگیرم.
‫بسیارخب.
‫خب، راستش سرپرست مجلسمون ‫یعنی جکی...
‫صرفا برای کارهای کلیسا ‫عازم خارج از شهر نشده.
‫به تصمیم خودش امروز توی جمع ما نیست.
‫از اونجا که من عضو شورای کلیسام،
‫خودش راحت‌تر بود که من ‫این خبر رو به اطلاعتون برسونم.
‫جکی و شوهرش یعنی بیل، ‫قراره از همدیگه طلاق بگیرن.
‫پیش میاد دیگه.
‫شلوغش نکنین. ‫راهب‌ها هم زندگیشون عین مردم عادیه.
‫دارم می‌بینم عده‌ای از شما ‫روی صندلی‌هاتون می‌لولین،
‫انگار یهویی مخروط‌‌های کاج ‫توی باسنتون رفته.
‫ولی از من بشنوین که اگر مخروطی ‫توی باسنتون رفته بود،
‫الان عین خوک داشتین جیغ می‌زدین.
‫جکی هم آب دستش بود ‫برای کمک به شما می‌ذاشت زمین.
‫پس الان ما باید کمکش کنیم.
‫وقتشه به جای غرور کاذب، ‫اصول اخلاقی رو پیشه کنیم.
‫بیاین همون...
‫متدیست‌های خوب همیشگی باشیم.
‫می‌تونیم همین امشب...
‫با به خاک مالیدن تیم کلیسای ‫لوتری‌ها توی والیبال شروع کنیم.
‫می‌زنم!
‫بتی. سلام.
‫مگه قرار نبود امشب بازی کنی؟
‫خواستم این بازی رو بیرون بشینم.
‫فهمیدم.
‫آره. حالا منطقی شد.
‫می‌زنم!
‫- چی منطقی شد؟ ‫- چی؟
‫گفتی بازی نکردنم منطقی شد.
‫- از چه لحاظ منطقی شد؟ ‫- خب، اگه بارداری...
‫منطقیه که نخوای توی...
‫فعالیت‌های پرتنش جسمی شرکت کنی.
‫چرا فکر کردی باردارم؟
‫نه. نه، معذرت می‌خوام.
‫صرفا شنیده بودم می‌خواین ‫با آلن بچه‌دار بشین.
‫عه...
‫معذرت می‌خوام. حرفم زشت بود.
‫- بتی، معذرت می‌خوام. ‫- اشکال نداره، اشکال نداره.
‫واقعا خیلی قشنگ آواز می‌خونی.
‫ممنون، ممنون.
‫می‌زنم، می‌زنم، می‌زنم!
‫حالت خوبه؟
‫خوبم. حالم خوبه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، آره.
‫- خودت خوبی؟ ‫- من که خوبم.
‫- خوبه، خیلی‌خب. ‫- می‌خوای کمی بشینی؟
‫نه، حالم خوبه آلن. دستت درد نکنه.
‫- خیلی‌خب. ‫- مرسی.
‫شرمنده، می‌خواستم مطمئن بشم.
‫منظورت چیه که بوی سکس می‌داد؟
‫یعنی بوی سکس می‌داد دیگه.
‫- منظورت همون آلن گوریه که می‌شناسم؟ ‫- می‌دونم عجیبه.
‫ولی گاهی اوقات ظاهر و بوی آقایون، ‫می‌تونه دو تا حس متفاوت رو القا کنه.
‫تازه‌اش هم...
‫تازه‌اش هم چی؟
‫خب، گمونم اون هم...
‫از حسی که من بهش ‫القا می‌کردم خوشش اومد.
‫انگار می‌تونستیم اون‌شکلی پیش بریم.
‫کدوم‌شکلی پیش برین؟
‫- من که نمی‌گم چنین کاری می‌کنم... ‫- کندی!
‫این اتفاقی که برای جکی افتاد ‫خیلی روم تأثیر گذاشته.
‫گمونم باعث شد...
‫مسئله‌ای برام روشن بشه.
‫چه مسئله‌ای؟
‫مثلا مسئله‌ی «قناعت کردن ‫آنچنان هم آش دهن‌سوزی نیست.»
‫بابام همیشه بهم می‌گفت:
‫«کندی، اگه آدم رشد نکنه، ‫یعنی داره می‌میره.»
‫همچنین می‌گفت:
‫«اگه آدم دست از گشتن بکشه،»
‫«یعنی گم شده.»
‫آخه آلن گور؟
‫اون هم از اون دسته ‫آدم‌های «عاشق‌پیشه»ست.
‫خودت ببینش.
‫چه آدمی رو عاشق‌پیشه‌تر از این ‫می‌شه پیدا کرد؟
‫[سالن سینمای پالاس]
‫[اکران فیلم گریس ‫با هنرنمایی جان تراولتا]
‫گری، دوست داری شعرت رو برامون بخونی؟
‫خیلی‌خب. اِم... کوتاهه.
‫اشکالی نداره. چند تا از اشعار ‫مورد علاقه خودم هم کوتاهن.
‫از قضا اشعار سبک هایکو واقعا حرف ندارن.
‫«نحوه استفاده‌ام از کاسه توالت جدیدم،»
‫«با قبلی فرقی نداشت.»
‫درمورد حماقت نگرش مادی‌گرایانه‌ست.
‫خدایا، واقعا می‌فهممش.
‫همگی حس می‌کنیم با خریدن وسایل جدید ‫می‌تونیم زندگیمون رو تغییر بدیم، درسته؟
‫من هم همیشه موقع کفش خریدن ‫چنین خیالی بهم دست می‌ده.
‫که اگه فلان وسیله رو بخرم، ‫زندگیم تغییر می‌کنه.
‫شعر من که موضوعش طلب کردنه هم ‫شبیه همین شعره.
‫- واقعا؟ ‫- آره.
‫- برامون بخونش کندی. ‫- خیلی‌خب.
‫- اسمش «قلبم پرسید»ئه. ‫- خیلی عنوانش قشنگه.
‫«قلبم پرسید: جوابش چیه؟»
‫«پرسیدم: جواب چی؟ ‫بهم گفت: خودت می‌دونی.»
‫«گفتم: واقعا نمی‌دونم. ‫کم آوردم، بگو جواب چی.»
‫«بعد قلبم گفت:»
‫«جوابش اینه که هیچ‌وقت کم نیار.»
‫- شب بخیر شری. ‫- خونه می‌بینمت.
‫- خداحافظ کندی! ‫- می‌بینمتون.
‫آلن! سلام!
‫- سلام کندی. ‫- سلام.
‫اگه وقت داشتی می‌خواستم درمورد مسئله‌ای...
‫که ذهنم رو درگیر کرده بود، ‫باهات صحبت کنم.
‫عه...
‫الان چطوره؟
‫باشه.
‫اخیرا خیلی بهت فکر می‌کردم،
‫واقعا هم بابتش اذیت شدم، ‫چون که اصلا...
‫مطمئن نیستم درست باشه ‫ازت بخوام کاری در قبالش بکنی یا نه.
‫واقعا مجذوبت شدم.
‫صرفا خسته شدم انقدر توی ذهنم بود، ‫می‌خواستم مستقیما بهت بگم.
‫آها...
‫خیلی‌خب.
‫واقعا سوار ماشینش شدی؟
‫بله که شدم.
‫- بهش هم گفتی تو فکرش بودی؟ ‫- گفتم.
‫اون‌وقت چی جواب داد؟
‫برگشت گفت: «آها، خیلی‌خب.»
‫- همین؟ ‫- کم و بیش.
‫مطمئنی واقعا جذب آلن گور شدی و...
‫صرفا از روی احساس سرکشی ‫نمی‌خوای با یکی باشی؟
‫شاید ترکیبی از جفتش باشه.
‫آخه آقایون می‌رن سرغ کارشون،
‫حرفه‌ی خودشون رو دارن،
‫ما هم فقط توی خونه می‌مونیم و...
‫خدایا، انگار زندگیمون ‫توی همین خلاصه می‌شه.
‫مثلا بچه‌هامون که توی ‫پارک جنگلی هستن رو ببین.
‫مقوله‌ی خطر کردن...
‫توی ذات آدمه.
‫که با در نظر گرفتن احتمال سقوطش،
‫دست به کار هیجان‌انگیزی بزنه.
‫آخه ببین چقدر شاد هستن.
‫از ما آدم‌بزرگ‌ها سرزنده‌ترن.
‫اصلا مناسب نیست.
‫- چرا؟ ‫- چون نیست دیگه.
‫اصلا این وسایل رو از کجا پیدا کردی؟
‫از مامان جنی گرفتم.
‫باید لباس دیگه‌ای انتخاب کنی.
‫- چرا؟ ‫- گفتم که... چون مناسب نیست.
‫- مخصوصا برای دختری به سن تو. ‫- بابا!
‫نه، نه! فکرش هم نکن.
‫نمی‌ذارم با لباس زن‌های هرزه ‫برای قاشق‌زنی بری توی خیابون.
‫باید لباس بهتری پیدا کنیم.
‫برای همین بود که نمی‌خواستم ‫دخترمون اون فیلمه رو ببینه!
‫- «گریس» فیلم خانوادگیه عزیزم. ‫- نه، نیست.
‫درمورد عده‌ای دختره که...
‫می‌خوان خودشون رو عرضه کنن.
‫- داری درموردم بد فکر می‌کنی. ‫- اصلا هم نمی‌کنم.
‫آلن، تو همیشه با این نگاه ساکتت ‫توی ذهنت قضاوتم می‌کنی.
‫یکی از دلایلی که...
‫اینطوری یهو ساکت می‌شم، ‫اینه که وقتی این رفتار رو ازت می‌بینم،
‫نمی‌دونم چی باید بهت بگم.
‫نمی‌دونم انتظار داری ازم چی بشنوی.
‫اولین باری که با زنم رفتم بیرون، ‫فهمیدم شیرین‌عقله.
‫چطور؟
‫برده بودمش سینمای ماشین‌رو،
‫گفتم اگه دوست داری برو صندلی عقب.
‫گفت ترجیح می‌ده کارش رو ‫توی سرویس بانوان بکنه.
‫ولی روز عروسی‌مون عجب روزی بود.
‫اون روز همه زدن زیر گریه.
‫حین مراسم که مادرش زده بود زیر گریه.
‫توی راه هتل که بودیم، ‫خود خانمم زد زیر گریه.
‫وقتی هم جلوم لخت شد، ‫خودم زدم زیر گریه.
‫متن کوتاهم رو خوندی؟
‫چی گفتی؟
‫داستان کوتاه کلاس نویسندگیم رو می‌گم. ‫پرسیدم خوندیش یا نه.
‫خوندم. حرف نداشت.
‫واقعا؟ برداشتت ازش چی بود؟
‫درمورد قوها بود.
‫که درموردشون چی نوشتم؟
‫عجب. اگه می‌دونستم امتحان می‌گیری ‫با دقت بیشتری درسم رو می‌خوندم.
‫پس بیشتر درس بخون پت.
‫ناسلامتی دکترا داری.
‫آره. ولی دکترای قو که ندارم.
‫آره.
‫- بده دوباره بخونمش. ‫- بذار از ماشینم بگم جانی.
‫- ماشین بدیه؟ ‫- فقط همین ماشین رو دارم...
‫که وقتی سگ میفته دنبالش، ‫ازش جلو می‌زنه.
‫[راکوِل اینترنشنال]
‫مسئله صرفا رنگ کردن دوباره و بازسازی نیست. ‫کلا عبادتگاه جدیدی لازم داریم.
‫خب، اهالی کلیسا خیلی مهم‌تر ‫از اجزای ساختگی بیرونش هستن جو آن.
‫شاید این مسئله هم درست باشه، ‫ولی این کلیسا...
‫بدون رشد دادن جمعیتش، ‫پیشرفتی حاصل نمی‌کنه.
‫که برای هم باید ساختمون جدیدی بسازیم.
‫مسئله فقط قدیمی بودنش نیست جکی. ‫سازه‌ی ‌کیفیتیه.
‫آدمی که دنبال عبادتگاه جدید باشه، ‫سراغ چنین کلیسای بی‌کیفیتی نمیاد.
‫این‌طوری خودی هم نشون می‌ده.
‫مخصوصا برای مجاب کردن ‫زوج‌های جوان اهل کلیسا.
‫مگه ما جزو این زوج‌های جوان ‫محسوب نمی‌شیم؟
‫تو نظرت چیه آلن؟
‫معذرت می‌خوام، چی گفتین؟
‫پرسیدم نظرت چیه. ‫به نظرت عبادتگاه جدید می‌خوایم؟
‫- خب... ‫- می‌دونین توی مسائل...
‫مرتبط با مذهب، زندگی و عشق...
‫همیشه جای بازسازی وجود داره.
‫از نظر من هم بهترین بازسازی چیزیه که...
‫می‌دونین دیگه، ‫چیزیه که جدید باشه.
‫موافقم. باید عبادتگاه بزرگی بسازیم.
‫اگه به امور مالیمون نگاهی بندازیم،
‫منظورم از سال جدید تا امروزه،
‫می‌بینیم که در حال حاضر...
‫خب، آدم ممکنه پیش خودش ‫بگه که به جای داور،
‫بازیکنان تیم باید تمیزکاری‌ها رو انجام بدن.
‫ولی به نظرم در اون صورت زیاد ‫با عقل جور در نمی‌اومد، قبول داری؟
‫برنامه قهوه‌ی فردامون سر جاشه؟
‫عین اینه بپرسی: ‫خورشید فردا هم طول می‌کنه؟
‫پس بهت زنگ می‌زنم!
‫بتی باز ناخوش‌احوال بود؟
‫کمی سردرد داشت و حالش خوب نبود.
‫احتمالا مرتبط با مشکل استرسش باشه.
‫نکنه حقه‌ای توی آستینت نداری ‫که موجب لذت خانمت بشه آلن خان؟
‫بتی که کل حقه‌هام رو دیده.
‫خب، این هم از ماشین من.
‫بهش بگو امیدوارم حالش بهتر بشه و...
‫اگه خواست استراحت کنه، ‫می‌تونه آلیسا رو پیش ما بذاره.
‫- بهش می‌گم. مرسی. ‫- آره.
‫مطمئن بشم کار زشتی نمی‌کنین؟
‫خب، شب بخیر.
‫کندی.
‫اون شب که سوار ماشینم شدی،
‫دقیقا... چه فکری پیش خودت می‌کردی؟
‫سوار شو.
‫دوست داری باهام ‫رابطه جنسی داشته باشی؟
‫خیلی ذهنم رو درگیر کرده بود،
‫صرفا خواستم به زبون بیارمش ‫که دیگه انقدر ذهنم رو درگیر نکنه.
‫خب دیگه، جوابم رو گرفته.
‫نه، نه، آخه...
‫اِم...
‫فکر نکنم امکانش باشه.
‫چون من عاشق بتی‌ام.
‫ولی وقتی که نیو مکزیکو بودیم، ‫اون بهم خیانت کرد.
‫بتی خیانت کرد؟
‫اصلا باورم نمی‌شه.
‫می‌دونم، من هم باورم نمی‌شد.
‫انقدر بد اذیتم کرد که نمی‌خوام ‫خودش چنین حسی رو تجربه کنه.
‫اشکالی نداره آلن.
‫من هم عاشق پت‌ام، ‫دلم نمی‌خواد کاری کنم...
‫که اون هم ناراحت بشه.
‫- از پت خوشم میاد. ‫- می‌دونم.
‫بهترین عضو گروه کر کلیساست.
‫- بتی هم اخیرا دوباره باردار شده. ‫- جدا؟
‫همین اخیرا.
‫که یعنی واقعا انصاف نیست ‫در حقش چنین کاری بکنم.
‫مخصوصا از اونجا که احساسم مثل تو...
‫مثل حسم به اون نیست.
‫پس گمون نکنم بتونم چنین کاری بکنم.
‫خیلی‌خب.
‫من هم صرفا مطرحش کردم ‫که احساسم رو ابراز کرده باشم.
‫مسلما نمی‌خوام به خودت ‫یا زندگی زناشویی‌ات آسیبی وارد کنم.
‫فقط می‌خواستم...
‫با یکی هم‌بستر بشم.
‫ولی دیگه هیچ‌وقت بهش اشاره نمی‌کنم.
‫شب بخیر.
‫[دبیرستان وایلی]
‫واقعا حس کردم آبروم رفته.
‫لابد بهترین تصمیم بوده قربونت برم.
‫من که دنبال بهترین تصمیم نبودم.
‫صرفا می‌خواستم اتفاق ماورائی‌تری بیفته.
‫آخه خودش بحث رو پیش کشید! ‫خودش بهش اشاره کرد.
‫دقیقا چی بهت گفت؟
‫ازم پرسید منظورم از حرفم چی بود، ‫با اینکه خوب می‌دونست منظورم چی بود.
‫بعد هم اومد سوار ماشینم شد. ‫آخه واضح بود دیگه.
‫اصلا... چرا ماچم کرد؟
‫روی لبم رو بوسید.
‫بوسه‌اش از روی... میل خاصی نبود.
‫ولی به چشم خواهری هم ماچم نکرد.
‫خب، مرد جماعت همیشه‌ی خدا ‫بدون هیچ منظوری یکی رو می‌بوسه.
‫نه، گمونم منتظره که خودم ‫قدم اول رو بردارم.
‫نمی‌خواد چنین حسی داشته باشه ‫که داره به بتی خیانت می‌کنه.
‫پس منتظر منه که قدمی بردارم.
‫ولی به همین خیال باشه.
‫من قدمم رو برداشتم، همین و بس.
‫صبح بخیر.
‫وای خدا جونم، نکنه پرنده‌ای؟
‫وایستا ببینم، نکنه هواپیمایی؟
‫من سوپرمنم!
‫سوپرمنی! مرد فولادی هستی!
‫شاید حتی بهترین سوپرمنی باشی ‫که تا حالا دیدم.
‫- لطف کردین. ‫- قابلی نداشت. سلام عزیزم.
‫- سلام مامان. ‫- به این زودی برگشتی؟
‫- اومدم خالیش کنم، کدوتنبلم پر شده بود. ‫- بله که شده بود.
‫می‌رم خالیش کنم و زود برگردم.
‫اون‌وقت قصد داری با اون‌همه ‫شکلات چی کار کنی خانم؟
‫- با ایان تاخت می‌زنم. ‫- خیلی‌خب.
‫- مرسی که همراهشون اومدی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫سر راهت پت و ایان رو ندیدی؟
‫گمونم یه الویس خیلی ترسناک دیدم.
‫آره، لابد خود پت بوده.
‫پت رو جون به جون کنی ‫نمی‌شه از الویس جداش کرد.
‫بریم بابا. زود باش.
‫- باشه. خیلی‌خب. ‫- هدیه یا شیطنت؟
‫وای خدا، چه خوشگل شدی شما. ‫ویز، ویز، ویز.
‫«فقط حیف که مغز ندارم!»
‫چقدر شما بامزه شدین.
‫نیشم نزنی‌ها! ای جادوگر خبیث غرب!
‫تولدت مبارک.
‫- وای خدا. ‫- برات کیک آوردم.
‫دارم می‌بینم.
‫توی شیرینی فروشی بهم می‌گفتن ‫اگه قبل ساعت ده صبح بخوری،
‫باعث نمی‌شه باسن آدم چاق بشه.
‫حداقل... کاملا چاق نمی‌شه.
‫- پایه‌ای؟ زود باش ببینم! ‫- بله که پایه‌ام!
‫همین‌جوری جماعت کلیسا رو ‫نمک‌گیر خودت کردی.
‫آره، بهشون اجازه می‌دم کیک بخورن.
‫خب، راستی...
‫انگار قراره خبر بدی بشنوم.
‫یادته بهت گفتم پیشنهاد شغل دیگه‌ای...
‫توی دانشگاه میدوسترن داشتم؟
‫- که ردش کردی. ‫- آره، خب...
‫- تجدید نظر کردم. ‫- یعنی چی؟
‫بهم گفتن معمولا به اسقف‌ها ‫چنین پیشنهاداتی داده نمی‌شه.
‫- ولی توی ویچیتا فالزه. ‫- مدام می‌رم و میام.
‫یعنی چی که می‌ری و میای؟
‫تا اونجا حداقل... سیصد کیلومتر راهه.
‫کندی، رسالت جدیدم همینه.
‫اون‌وقت من چی کار کنم؟
‫- ناسلامتی رفیق صمیمی منی. ‫- دوستیمون که سر جاشه.
‫نه، ولی دیگه پیشم نیستی.
‫- کی رو جای تو پیدا کنم؟ ‫- حالا یکی رو پیدا می‌کنی.
‫یکی که بتونه عبادتگاه جدیده رو بسازه.
‫وای خدا.
‫من اینجا هم‌صحبت دیگه‌ای ‫جز تو ندارم جکی.
‫این حرفت دیگه دروغه. ‫شری که هم‌صحبتته.
‫خودت هم که گل سرسبد کلیسایی.
‫آخه شری که... شریه.
‫ولی عزیز دلم، ‫فقط تو جات توی قلبمه.
‫الو.
‫کندی. سلام، آلن هستم؛ ‫آلن گور.
‫- سلام. ‫- سلام، چطوری؟
‫اِم...
‫فردا باید برم مک‌کینی تا لاستیک‌های ‫ماشینم رو بررسی کنن و عوض کنن.
‫می‌دونم خیلی تا اونجا راهه،
‫ولی می‌خواستم بپرسم که ‫دوست داری با همدیگه ناهار بخوریم؟
‫که کمی بیشتر صحبت کنیم...
‫درمورد بحث قبلی که داشتیم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫خب، ساعت دوازده خوبه؟
‫- پس اونجا می‌بینمت. ‫- خیلی‌خب.
‫- پس اونجا می‌بینمت. خدانگهدار. ‫- خیلی‌خب.
‫- کجا بودیم؟ ‫- کی بود؟
‫- یکی بود حالا. ‫- «یکی»؟
‫یکی که توی سرمه باهاش ‫رابطه جنسی داشته باشم.
‫الان این حرف رو بهم زدی، ‫تا کاری کنم از تصمیمت منصرف بشی.
‫من و پت...
‫رابطه‌مون به بن‌بست خورده.
‫هر ازدواجی به بن‌بست می‌خوره.
‫شاید ازدواج تو هم به بن‌بست خورد، ‫ولی کاری در قبالش نکردی.
‫یعنی چی؟ یعنی اگه خیانت می‌کردم، ‫بیل همچنان آشغال‌هام رو دم در می‌ذاشت؟
‫الان بحث سر آشغال منه و...
‫اینکه نمی‌خوام بهش بسنده کنم.
‫شرمنده، جمله‌ام اشتباه بود. ‫پت آشغال من نیست.
‫کندی، من دوست‌های در اصلی ‫و دوست‌های در پشتی زیادی دارم.
‫دوست‌های در اصلی فقط وقتی ‫دلیلی داشته باشن بهم سر می‌زنن.
‫مؤدبانه در می‌زنن، ‫مواظب کلام و رفتارشون هستن.
‫دوست‌های در پشتی، از همون پشت ‫سرشون رو می‌ندازن میان داخل آشپزخونه،
‫هر حرفی که توی دلشونه رو می‌زنن.
‫تو بهترین دوست در پشتی منی.
‫پس من هم می‌خوام پشت همین میز، ‫حرفی که توی دلم هست رو بزنم.
‫این تصمیمت آخر و عاقبت خوشی نداره.
‫جکی، من تمام کارهایی که ‫یه همسر باید بکنه رو کردم.
‫خونه‌داری کردم، بچه‌داری کردم، غذا پختم.
‫زحماتم کجا جبران شد؟
‫عزیزم.
‫زحماتت حاصلش همین زندگی شد.
‫از من به تو نصیحت، ‫از کسی که همین زندگی رو دیگه نداره.
‫می‌بینم که تصمیمت رو گرفتی.
‫- باز هم مرسی رانی. ‫- قابلی نداشت.
‫- زیاد خودت رو خسته نکن. ‫- خیلی‌خب.
‫سلام! اومدی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫برات این کار
‫[فهرست معشوقه‌های خوشگل]
‫خیلی لطف داری.
‫این هم از جوابت.
‫لطف کردی.
‫راستش من صرفا نگرانم.
‫اگه بخوایم عمیقا بهش نگاه کنیم، ‫جکی قلب تپنده‌ی کلیساست.
‫فقط امیدوارم هر از گاهی بهمون سر بزنه.
‫مگه می‌تونه نزنه؟
‫باید هر از گاهی پیشمون بیاد.
‫آخرین باری که بررسی کردم زده بود ‫سه ساعت تا ویچیتا فالز راهه.
‫ولی راستش نمی‌دونم کی رو ‫قراره جاش توی کلیسا بیاریم.
‫اصلا دلم نمی‌خواد عضو مجمع ‫کلیسای خشک و بی‌روحی باشم.
‫- آره، واقعا افتضاح می‌شه. ‫- افتضاح!
‫خب، حالا درمورد بچه‌هامون صحبت کنیم؟
‫یا باز هم از پت بگم؟
‫توی دبیرستان نفر اول نوازندگان ترومپت بود. ‫تعریف نکرده بودم؟
‫معذرت می‌خوام. ‫آخه تا حالا چنین کاری نکرده بودم.
‫من هم نکرده بودم.
‫اگه خدایی نکرده بتی متوجه بشه،
‫هیچ‌وقت خودم رو نمی‌بخشم.
‫چون واقعا نابودش می‌کنم.
‫من هم چنین حسی دارم.
‫جفتمون باید حواسمون جمع باشه،
‫که کسی جز خودمون،
‫خبردار نشه.
‫موافقم.
‫خیلی به اون حرفت فکر کردم که گفتی...
‫فقط می‌خوای با یکی هم‌بستر بشی،
‫بدون اینکه...
‫از لحاظ احساسی بهش وابسته بشی.
‫این وجهش خیلی برای من مهمه.
‫وافقم آلن.
‫آخه فقط می‌خوام از زندگیم لذت ببرم.
‫بدون اینکه...
‫خودم یا کس دیگه‌ای رو اذیت کنم.
‫خب،
‫به نظرم باید کمی بیشتر روش فکر کنیم.
‫به خطراتش فکر کنیم و تصمیم بگیریم...
‫که آیا مایل هستیم این ‫خطرات رو قبول کنیم یا نه.
‫باشه.
‫آره، گمونم کار درستی باشه.
‫پس برنامه‌مون همینه؟
‫که بیشتر روش فکر کنیم؟
‫گمونم درستش همین باشه.
‫[خوش‌گذرونی]
‫[علت‌ها]
‫[علت سوم: سکس]
‫واقعا نمی‌دونم تا کی می‌تونم ‫این جلسات استراتژی رو تحمل کنم.
‫آره، می‌دونم.
‫ولی بد نیست احتیاط کنیم.
‫راستش اگه خیلی زود باهام نخوابی،
‫فکر نکنم دیگه بتونی...
‫سطح انتظاراتم از خودت رو برآورده کنی.
‫آره، فکر نکن...
‫این مسئله رو لحاظ نکرده بودم.
‫فقط یه جلسه برنامه‌ریزی داشته باشیم.
‫می‌تونیم اینجا باشیم.
‫خونه خودتون؟
‫آره، می‌تونی واسه ناهار بیای.
‫پیش میاد آدم‌ها غذا بخورن دیگه، نه؟
‫امروز محل کارت چه خبر بود؟
‫بدک نبود. مثل همیشه بود.
‫سر فهرسته تصمیمت رو گرفتی آلن؟
‫- ببخشید، کدوم؟ ‫- فهرسته رو می‌گم.
‫فهرست اسامی برای بچه‌مون رو می‌گم.
‫عه...
‫- تصمیمم رو می‌گیرم. ‫- واقعا؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫[نبایدها: پت یا بتی اذیت نشن، ‫از وقت کلیسا نباید جا بمونیم و...]
‫اگه هر کدوممون بنا به هر دلیلی ‫خواست این رابطه تموم بشه،
‫تموم می‌شه.
‫موافقم.
‫اگه هر کدوممون از لحاظ احساسی وابسته شد،
‫تموم می‌شه.
‫کاش قانون شماره یکمون این بود.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫خب.
‫اگه خطراتی رو بپذیریم...
‫که نباید بپذیریم، ‫منجر به اتمام رابطه‌مون می‌شه.
‫قرارمون هم همیشه باید خارج از شهر باشه.
‫موافقم، موافقم، موافقم.
‫تمام مخارج دیدارمون،
‫اعم از بنزین، مسافرخونه و غذا،
‫به صورت مساوی بینمون تقسیم می‌شه.
‫روزهای تعطیل هفته از دیدار خبری نیست،
‫روزهایی هم که همدیگه رو می‌بینیم،
‫خودم ناهار درست می‌کنم، ‫که بیشتر وقت کنیم پیش همدیگه باشیم.
‫مسافرخونه رو هم خودم انتخاب می‌کنم.
‫به همون دلیل قبلی. ‫که وقتمون پیش همدیگه بیشتر باشه.
‫مایلی...
‫تاریخی مشخص کنیم تا رابطه‌مون رو...
‫شروع کنیم؟
‫دوازده دسامبر به نظرم خوبه.
‫دوازده دسامبر؟
‫دسامبر امسال‌ها.
‫خوبه.
‫پس شد دوازدهم دسامبر.
‫آخ مارگارت، نمی‌دونی چقدر دیوونه می‌شم،
‫که توی کل فرآیند جراحی کنارتم، ‫ولی فقط می‌تونم دستم رو بزنم به...
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫این آهنگ مو به تنم سیخ می‌کنه.
‫من هم نسبت به آهنگ «پنسیلوانیا» ‫گلن میلر چنین حسی دارم.
‫چی کار می‌کنی؟
‫چی کار می‌کنم؟
‫یادت نیست بهم گفته بودی ‫شخصیت مورد علاقه‌ات «اسنوگلپوس»ئه؟
‫مگه خودت نگفته بودی پت خان؟
‫درستش اسناگلپوسه.
‫[دوازده دسامبر ۱۹۷۸]
‫خیلی‌خب فرشته کوچولو.
‫برو مدرسه و باهوش‌تر برگرد پیشم.
‫باشه مامان.
‫- با پسرها هم حرف نزنی‌ها. ‫- خیلی مسخره‌ای.
‫خب رفیق.
‫ایستگاه بعدیمون کودکستانه.
‫[مسافرخانه کانتیننتال]
‫الو.
‫بزرگراه مرکزی به سمت دالاس،
‫توی مسافرخونه کانتیننتال منتظرتم،
‫اتاق دویست و چهارده.
‫من هم چند دقیقه دیگه می‌رسم.
‫این چه کاریه من می‌کنم؟
‫سلام دارسی. ‫به برنامه دن رام خوش اومدی.
‫سلام دن، مرسی که تماسم رو قبول کردی.
‫[مسافرخانه کانتیننتال]
‫ناهار درست کردم.
‫خیلی خوشگل شدی. واقعا می‌گم.
‫لطف داری.
‫خب، بریم غذامون رو بخوریم.
‫عالیه.
‫وای.
‫به ظاهرش می‌خوره خوشمزه باشه.
‫ببخشید.
‫گمون کنم هزار باری...
‫از کنار این مسافرخونه رد شدم،
‫ولی یک بار هم چشمم بهش نیفتاده بود.
‫آره، خیلی اتفاق جالبیه.
‫کلا زندگی...
‫که بی‌رنگ و یک‌نواخته می‌تونه...
‫ناگهان رنگ و بوی تازه‌ای به خودش بگیره.
‫هوم...
‫من کلاس نویسندگی می‌رم.
‫این جملاتی که گفتی خیلی قشنگ بود.
‫لطف داری.
‫اگه دوست داری مایلم...
‫متن‌هایی که نوشتی رو بخونم.
‫واقعا؟
‫فکر کنم فقط تو دوست داری بخونیش.
‫چون پت ذره‌ای براش مهم نیست،
‫ولی من مقالاتش درمورد ‫الکترومغناطیس رو خوندم...
‫هیچی نشده بحث پت رو وسط آوردیم؟
‫نه، معذرت می‌خوام. واقعا کارم...
‫درست نبود.
‫می‌خوای فقط اونجا وایستی؟
‫آره.
‫ببخشید.
‫آلن، تا حالا بوسه فرانسوی نداشتی؟
‫تا حالا نشده...
‫زبون یه خانم رو توی دهنت حس کنی؟
‫به نظرم خیلی خوشت میاد.
‫تو خوبی؟
‫خوبم.
‫خیلی هم خوبم.
‫تو خوبی؟
‫آره بابا.
‫خوبم.
‫خیلی خوب بود کندی.
‫خیلی خوب بودی.
‫باید دوش بگیریم.
‫بهتره این هم به فهرست اضافه کنم.
‫همیشه بعدش دوش بگیریم،
‫که این‌طوری...
‫بوی همدیگه رو ندیم.
‫آره. وای آلن...
‫آلن...
‫واقعا...
‫حرف نداشت.
‫خیلی‌خب.
‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@
‫سیر تا پیاز سینمای جهان رو با ما ببین! ‫.:: Bamabin.com ::.
‫«زن، زندگی، آزادی»