«جم مووی تقدیم می‌کند»
‫انقدر بهش زل نزن دیگه!
‫- ببخشید. ‫- عیبی نداره.
‫می‌دونی لزومی نداره انجامش بدی دیگه دنی؟
‫انجامش می‌دیم.
‫اینجا مرکز راکفلر، خط مترو دی هست.
‫ایستگاه بعدی خیابان هفتمه. ‫به هنگام بسته شدن در مراقب باشید.
‫دیگه قرار نیست به کسی آسیب بزنه. خب؟
‫دنی... بیا.
‫- وای. ‫- چی‌ شده؟
‫دیدمش.
‫کجاست؟
‫الان اومد بیرون.
‫ضایع برنگرد.
‫می‌دونم کجا می‌ره. بیا.
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫در تلگرام: @aManOfWar
‫خیلی‌خب. از اینجا جدا می‌شیم. ‫من دورش می‌زنم.
‫من راهش رو می‌بندم. ‫تو هم که می‌دونی چیکار کنی دیگه؟
‫مرسی دنی. کاری نداره.
‫آهای! وایستا!
‫دنی! شلیک کن دنی! بزن دنی!
‫دنی! شلیک کن دنی!
‫آهای! وایستا!
‫ایست!
‫وای.
‫صبر کن یتزک.
‫آریانا کجاست؟
‫- یه اتفاقی افتاد. ‫- چه غلطی کردی؟
‫قصدی نداشتم.
‫- چه غلطی کردی؟ ‫- جدی قصدی نداشتم.
‫مجبورم کرد. مجبورم کرد. ببخشید.
‫ببخشید، من...
‫گوش کن، گذرنامه‌ها رو بگیر. ‫بگیرش. برو پدرت رو پیدا کن.
‫باشه.
‫پلیس!
‫هرکسی توی خونه‌ست دستش رو بذاره ‫بالای سرش و بیاد بیرون.
‫- داره از در اصلی میاد. ‫- بیا بیرون!
‫همین‌طوری بیا جلو.
‫بیا بیرون! زودباش! حرکت کن!
‫دست‌ها بالا! دست‌هات رو بذار روی سرت!
‫بیا! آروم حرکت کن! بیا جلو!
‫آروم بیا جلو.
‫دست‌هات جایی باشه که دیده بشه!
‫دست‌هات دیده بشه! آروم بیا!
‫- بیا جلو! ‫- بیا اینجا!
‫- بیا جلو! ‫- بخواب روی زمین!
‫- فورا بخواب روی زمین!
‫- بخواب روی زمین دیگه! ‫- روی شکمت دراز بکش! دست‌هات کنارت باشه!
‫شلیک می‌کردن. شیشه‌ همه‌جا پخش شده بود. ‫یه نفر تیر خورده بود.
‫به پای یه خانمی هم شلیک شده بود.
‫حتی شانس آورد که اتهام قتل خورد.
‫دختره چی؟ آریانا. چه اسم قشنگی.
‫اون هم ازش خبری نیست.
‫حس می‌کنم فراریش داده. همراه صاحب‌خانه.
‫وقتی همکارت کتاب قاتل‌های سریالی ‫رو بخونه همین می‌شه دیگه.
‫خب نظر شما چیه؟
‫- کار خودش بوده؟ ‫- به این آسونی که نیست.
‫یه سری عوامل وجود داره ‫که من متوجه‌اش نیستم.
‫و این جرم با طبیعت اون...
‫می‌شه گفت جرائم. نه؟ دختره چی پس؟ ‫صاحب‌خونه چی می‌شه؟
‫اسلحه‌ای پیدا نشده، جسدی پیدا نشده.
‫نه، مطمئنیم که اسلحه داره. ‫توی خونه لکه خون پیدا کردیم.
‫مشخصه که درگیری رخ داده ‫و روی شیشه سوراخ گلوله دیدیم.
‫- ممکنه تصادفی باشه. ‫- ولی اگه نباشه چی؟
‫اگه خودش رو گرفته باشیم چی؟
‫گفت که چرا توی مرکز راکفلر ‫اسلحه‌اش رو شلیک کرده؟
‫آره، گفت که می‌خواستن یه نفری رو بترسونن.
‫- کی رو؟ ‫- نگفت.
‫گفت فایده نداره.
‫خب نظر تو چیه؟ ‫وظیفه‌ات همینه دیگه استاد.
‫- بذار یه امتحانی بکنم. ‫- جدی؟
‫آره.
‫آماده‌ای؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫[اتاق شلوغ] ‫قسمت اول — مهاجرت
‫یه ساعت کفایت می‌کنه.
‫قبوله.
‫می‌خوای بشینی؟
‫دنی.
‫رفتارشون باهات چطوره؟
‫گمونم مثل بقیه.
‫خب، من اومدم که باهات حرف بزنم.
‫راجع به اتفاقی که واسه آریانا افتاد. ‫می‌دونم.
‫می‌دونی کجا رفته دنی؟
‫نه.
‫همون‌طور که به پلیس گفتم...
‫بعد از اون اتفاق دیگه ندیدمش.
‫پلیس هم نتونسته پیداش بکنه.
‫یتزک چی شد؟ صاحب‌خونه‌ات.
‫خبر ندارم.
‫خب اگه نمی‌دونی الان کجان...
‫حداقل می‌تونی بگی چطور شد ‫که با هم زندگی می‌کردین؟
‫پانسیون بود. من اونجا رو اجاره کرده بودم.
‫من می‌خوام بهت کمک کنم دنی.
‫خیلی‌خب.
‫اولین بار کی باهاشون آشنا شدی؟ ‫با آریانا و یتزک.
‫سال اول دبیرستان.
‫می‌شه تمام جزئیات رو بگی؟
‫بهار سال ۱۹۷۷ بود. یه روز آفتابی.
‫توی مدرسه زیاد محبوب نبودم.
‫و توی خونه هم ناراحت رفتار کردن ‫باعث نمی‌شد که بهم توجه بشه.
‫دن!
‫می‌شه کمک کنی؟
‫خیلی لوس بار اومده دیگه.
‫دن!
‫می‌شه بیای کمک کنی؟ ‫من هم می‌خوام دوش بگیرم.
‫می‌شه لطفا این بچه رو یه کاریش بکنی؟
‫- می‌شنوی چی می‌گم دیگه؟ ‫- آره، شنیدم.
‫می‌شه سربه‌سرش نذاری؟
‫زنده‌ای پس. خیال کردی اینجا هتله؟
‫که سربه‌سرش نذارم؟
‫زودباش. دیرمون می‌شه.
‫می‌خوای برسونمت مدرسه؟
‫باشه.
‫واست یه ساندویچ می‌ذارم که توی راه بخوری.
‫ظاهرا علاوه بر هتل، آشپزخونه هم زدیم.
‫برو آماده شو دنی.
‫ساعت پنج می‌ریم.
‫داشتم فکر می‌کردم کاش می‌تونستم ‫تا ساعت هشت بخوابم.
‫خودت می‌دونی که خیلی لوس بارش آوردی دیگه؟
‫- من باید برم. ‫- باید برم.
‫راستی، چرا من و تو دیگه ‫با هم وقت نمی‌گذرونیم؟
‫آهای.
‫وقتی باهات حرف می‌زنم به من نگاه کن. خب؟
‫چیه؟ از من خوشت نمیاد؟
‫بیا بریم دنی. نباید دیر کنم.
‫- راه بیافت دیگه. ‫- باید برم.
‫توی این خونه احترام ‫من رو زیر پا نمی‌ذاری جناب.
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- اینجا چه خبره مارلین؟
‫بهش دست نزن.
‫این‌طوریه؟ می‌خوای مجبورم کنی؟
‫بیا دنی.
‫عجب‌ها.
‫آره دنی، برو.
‫حالم رو به هم می‌زنی.
‫آره خب، ولی تنها چاره‌ای که داری منم، کندی.
‫ببین خودت دیگه چی هستی.
‫روز خوبی داشته باشید.
‫ناهارت.
‫خیلی‌خب. بریم.
‫وای، یه برچسبی چیزی بچسبون توش دیگه.
‫خیلی خالیه. حوصله آدم سر می‌ره.
‫چه خبر جانی؟
‫باز که قیافه‌ات این‌طوری شده. ‫ریده شده به روزت؟
‫پدرخوانده‌ات دوباره شروع کرد؟
‫خیلی ازش متنفرم.
‫خب، می‌خوای یه چیزی نشونت بدم؟
‫- چرا که نه؟ ‫- یه کارتی انتخاب کن. هرچی دوست داری.
‫- اون یکی. ‫- این؟
‫مایک کجاست؟
‫رفته سراغ اون قضیه دانشکده‌اش ‫توی فیلادلفیا دیگه.
‫- مگه امروز تموم نشده بود؟ ‫- نه.
‫البته امشب می‌رسه دیگه. ‫مهمونی جویی لتم میاد.
‫می‌ریم دیگه؟
‫- آره، گمونم بریم. ‫- سلام بدبخت.
‫عوضی.
‫- اصلا مطمئنی ما هم دعوتیم؟ ‫- اعلامیه چسبونده بود دیگه.
‫کل کلاس رو دعوت کرده. ساعت هفت میام دنبالت.
‫نه، نیا خونمون. توی حیاط می‌بینمت.
‫باشه. دکم نکن حالا.
‫- دکت نمی‌کنم که. ‫- راستی، جیبت رو ببین.
‫کارتت این بود؟
‫نه، بعدا می‌بینمت.
‫من هم.
‫- قشنگه. ‫- مرسی.
‫آدامه؟
‫خیلی دلت واسش تنگ شده، نه؟
‫گاهی اوقات آره، همیشه نه.
‫آدم که نمی‌تونه آینده رو حدس بزنه که.
‫آره.
‫انگار که یهویی دارم غرق می‌شم.
‫رابطه من و بابام هم همینه. تقریبا.
‫البته هرچند تابحال از این دید ‫بهش نگاه نکرده بودم.
‫پاشو. بیا بریم.
‫هنوز وقتی بهش فکر می‌کنم ناراحت می‌شم. ‫دلم واسش تنگ شده.
‫نمی‌دونی رابطه من و آدام چطوری بود.
‫ما صرفا شبیه هم نبودیم. انگار یه نفر بودیم.
‫می‌شه بیشتر ازش حرف بزنی؟
‫می‌خوای راجع به اتفاقی ‫که واسه آدام افتاد بگی؟
‫نه.
‫حالا اتفاقاتی که افتاد مهم نیست. ‫من واقعا متاسفم که این‌طور شد.
‫فقدان چیز مزخرفیه.
‫الان این نظر حرفه‌ای بود؟
‫یه‌جورهایی.
‫- نه. ‫- صدای موسیقیشون میاد دیگه.
‫به نظرم برگردیم خونه جانی. فکر نکنم...
‫- فکر نکنم که بخوان... ‫- بیا پشت خونه رو ببینیم.
‫به درک بابا.
‫خونه بزرگیه‌ها.
‫- مطمئنی ما اصلا دعوتیم؟ ‫- آره بابا. چیزی نیست.
‫مایک رو می‌بینی؟
‫نه، ولی گفت که میاد.
‫وای. باورم نمی‌شه چی می‌بینم.
‫- دنی سالیوان. ‫- سلام مایک.
‫- خیلی خوشحالم می‌بینمت رفیق. ‫- من هم همین‌طور.
‫واقعا خوشحالم. چطور راضیش کردی بیاد؟
‫ای عوضی. بیا اینجا ببینم. ‫بیا که این خوراک خودته رفیق.
‫راستی، بسکتبال چی شد؟
‫من که مشکلی ندارم. پس بد نبوده دیگه.
‫- آبجو می‌خوای؟ ‫- چقدر متواضعی بابا.
‫- نه، چیزی نمی‌خوام. ‫- مطمئنی؟ حالت بهتر می‌شه‌ها.
‫- تو چی جانی؟ ‫- چرا که نه؟
‫خب بازیت چطور بود؟ چی شد؟
‫- ببین، با سنت آن بازی داشتیم دیگه؟ ‫- خب.
‫من هیجده امتیاز گرفتم. ‫دائما دو امتیازی می‌زدم.
‫باید می‌بودی و می‌دیدی دنی...
‫اوه اوه.
‫اون کیه؟
‫اون آنابل استونه، دوست من. ‫بهترینِ بهترین‌ها.
‫انتقالی اومده. ضایع زل نزن دیگه حالا.
‫- زل نزدم که. ‫- می‌خوای بری باهاش حرف بزنی؟
‫- نه، نه، نمی‌خوام برم. ‫- برو بابا.
‫نمی‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫- اونجا بطری دارن دیگه. ‫- آره، بیا بریم سراغ بطری.
‫بیشتر مشتاق بطریم تا این‌که ‫با دختر خوشگله حرف بزنم.
‫سلام. من آنابلم.
‫من هم دنی‌ام. سلام.
‫چطوری دنی؟
‫بد نیستم. تو چطوری؟
‫من هم خوبم. حالت خوبه؟
‫خوبم. چطور مگه؟
‫چون تنهایی توی خودتی.
‫خب از تنهایی لذت می‌برم.
‫ می‌کشی؟
‫گاهی‌اوقات. چندباری کشیدم.
‫می‌خوای نشئه کنیم؟
‫آره، چرا که نه؟
‫عالیه.
‫رولی چیزی داری؟
‫نه، گفتم حتما تو داری.
‫شرمنده. خیلی بد شد که...
‫- عیبی نداره. ‫- آنابل! آنابل!
‫- وای. ‫- بیا اینجا.
‫بیا.
‫می‌خوای بیای؟
‫وای.
‫چه عجب.
‫بشین اینجا.
‫بیا اینجا بشین پیشم.
‫خبر خاصی شده؟
‫خبر خاصی که نه.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫بیا اینجا بشین پیشم دیگه.
‫درس دارم.
‫خب پس برو داخل دیگه.
‫زود.
‫پس اولین بار اونجا یتزک رو دیدی؟
‫آره.
‫آریانا چطور؟
‫ندیدمش. یعنی اون شب ندیدم.
‫- ولی همراهشون بود دیگه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫شاید هنوز نیومده بود. ‫چند سال پیش بود. یادم نیست.
‫پس به نظرت آریانا الان پیششه؟
‫دارم می‌گم دیگه. نمی‌دونم کجاست.
‫یتزک. حتی اسمش هم خاصه.
‫به نظرت عجیب نبود؟ این که اونجا بود؟
‫منظورت چیه؟
‫به نظرت غیرمنطقی نبود؟ ‫این‌که اومده بود محله شما؟
‫دنی؟
‫از نظر من این‌که یتزک توی ‫هر محله‌ای باشه غیرمنطقیه.
‫دفعه بعدی که اومد چطور بود؟ ‫شرایط چطور بود؟
‫اوضاع خونه خیلی بد بود. ‫بین من و پدرخوانده‌ام.
‫هی دائما سعی می‌کردم ‫بیشتر خارج از خونه باشم.
‫وای.
‫باورم نمی‌شه زمین خوردی.
‫چیزی نیست بابا. من نامیرام.
‫آره خب. از جای تصادفت توی پیاده‌رو مشخصه.
‫چیزی نیست که بابا. عیبی نداره.
‫حرف نداره.
‫اینجا رو باش.
‫ظاهرا خانه ارواح روحش رو پیدا کرده. ‫داره چیکار می‌کنه؟
‫باغبانی؟
‫پشم‌هام. سلام.
‫سلام بدبخت‌ها. چه خبر؟
‫- ای‌وای. خانه ارواح، روح‌دار شده. ‫- آره.
‫من هم همین رو گفتم.
‫عجب روح گنده‌ای. کی هست حالا؟
‫ما از کجا بدونیم؟
‫از اینجا ایستادن که چیزی نمی‌فهمیم.
‫مایک.
‫سلام رفیق. حالت چطوره؟
‫من مایکم. این جانیه. ‫دنی هم که همسایه‌ات می‌شه.
‫اون طرف خیابون زندگی می‌کنه.
‫سلام.
‫سلام. اسم من یتزکه.
‫پس اهل اینجا نیستی.
‫از کجا فهمیدی؟
‫اهل اسرائیلم.
‫ایول.
‫خوشوقتم بچه‌ها.
‫چی گفت؟ یادت میاد؟
‫سعی کن با جزئیات بگی. خیلی بهتره.
‫گفت می‌خواد که پانسیون رو بازگشایی کنه.
‫و یادمه گفت که قراره ‫یه تجارتی اونجا راه بندازه.
‫تجارت؟ چه جور تجارتی؟ نگفت؟
‫آریانا چطور؟
‫شاید اون‌موقع توی خونه بود. ‫هنوز ندیده بودمش.
‫اون سال توی الم ریدج ‫یه سری تعرضاتی صورت گرفته بود.
‫تابحال اونجا سابقه نداشت. ‫هنوز هم پرونده‌اش حل نشده.
‫انتظار داری چی بگم؟ ‫این‌که داشت به مردم تعرض می‌کرد؟
‫پس چی شده بود؟
‫جانی یه فکری داشت.
‫نقشه داشت که من رو با آنابل جور کنه.
‫دوست دخترت آنابل رو دیدم که ‫داشت توی رنالدو پیتزا سفارش می‌داد.
‫از من هم حرفی زد؟
‫اگه می‌دونست وجود داری شاید می‌پرسید.
‫جزئیات رو بگو. حرف بزن.
‫جدی می‌گم بابا. ‫بهش بگو با هم برید بیرون دیگه.
‫عمرا اگه قبول بکنه.
‫- واسه چی؟ ‫- چرا باید بکنه؟
‫- شاید. ‫- اعتماد به نفس داشته باش بابا.
‫مگه بهت نگفت که با هم نشئه کنید؟
‫- خب تو هم بهش بگو دیگه. ‫- می‌دونی چیه مایک؟
‫- به نظرم فکر خیلی خوبیه. ‫- مرسی.
‫البته مشکل اینه که من جنس ندارم.
‫جزئیات. جزئیات.
‫بیا یه فکری واسش بکنیم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- ببین. دخترها علف دوست دارن.
‫ما هم دخترها رو دوست داریم. ‫نتیجه چی می‌شه؟
‫که علف دخترها رو دوست داره؟
‫وایستا. از سری قبلی من بهت بدهکارم.
‫یه یارویی هست که توی پارک النویل ساقیه.
‫یعنی می‌خوای واسه ما علف بخری؟
‫نه، من می‌خوام که ما کلی علف بخریم.
‫باشه. ولی بحث چقدره؟
‫یه سی گرم بخریم. می‌شه صد دلار. ‫صد و پنجاه دلار می‌فروشیمش.
‫دوچرخه من تعمیر می‌شه. ‫تو سهمت رو می‌گیری...
‫بقیه‌اش رو هم می‌دیم دنی ‫که بتونه باهاش دختر جور کنه.
‫- بدک نیست. ‫- نه، عالیه.
‫البته از کجا صد دلار جور کنیم؟
‫از اون خودپرداز‌های جدید؟
‫گفته بودی پدرخوانده عوضیت ‫از اون‌ها استفاده می‌کنه دیگه؟
‫و گفته بودی که رمزش رو توی ‫کشوی لباس‌زیرهاش نوشته
‫طرف هم وحشتناکه هم بی‌عقل.
‫پس اگه کارتش و رمزش رو گیر بیاریم حله دیگه.
‫بعدش چی؟ یعنی پول‌هاش رو بدزدیم؟
‫- نه جانی. ‫- نه بابا. قرض می‌گیریم دیگه.
‫چقدر پیش میاد بره سراغشون؟ ‫خیلی؟
‫آره، شنبه‌ها پول می‌گیره که ‫روی مسابقه شرط‌بندی کنه...
‫بعدش هم چک‌هاش وارد حساب می‌کنه. ‫مگه کلیدش لازم نمی‌شه؟
‫نه بابا. ما رو دست‌کم...
‫دنی! وای.
‫پس یه هفته وقت داریم ‫قبل این‌که بفهمه پولش رو پس بدیم.
‫مطمئن نیستم جانی. به نظر فکر بدی میاد.
‫خب از این جهت فکر کن چی می‌شه ‫اگه دائما بی‌پول نباشی؟
‫می‌تونی هرچقدر که ‫می‌خوای با آنابل نشئه کنی.
‫آخه آسون‌تر نیست که چند تا رول بخریم؟
‫- دقیقا. ‫- می‌خوای بفهمه که بی‌پولی؟
‫می‌خوای بگی: ‫«آهای آنی، بیا یکم علف بکشیم...
‫ولی فقط یه رول واسه این هفته...
‫- چون منِ بدبخت همین‌قدر پول دارم؟» ‫- باشه، باشه.
‫اصلا هنوز مطمئن نیستم که موافق باشه جانی.
‫حتی نمی‌خوای بپرسی؟ بهش فکر کن.
‫- آنابل لخت باشه. ‫- جانی.
‫ببین، گور پدر فارا فاست... ‫اصلا گور پدر آنابل.
‫اگه مارلین بفهمه واقعا دخلش رو میاره.
‫و جواب این قضیه هم واقعا ساده‌ست.
‫گیر نمی‌افتیم دیگه.
‫- بیا دنی. ‫- بی‌خیال دیگه.
‫- بیا. ‫- سلام، می‌شه یه... چی می‌خوای؟
‫- بستنی وانیلی با گیلاس لطفا. ‫- قرار بود مثل آب خوردن باشه.
‫صبر کردیم که اون شب از میخانه برگرده.
‫همیشه شنبه‌ها تا خرخره مست می‌کرد.
‫مامانم دو شیفت توی بیمارستان کار می‌کرد.
‫پس گفتی بری بگیری و در بری؟
‫قرار نبود مشکلی توی نقشه پیش بیاد؟
‫چهار، هفت، دو، نُه.
‫خیلی‌خب.
‫وای.
‫رمز رو فهمید دیگه؟
‫[بانک چیس منهتن]
‫- وای! چی شد؟ ‫- ایول دنی.
‫- وای! ‫- بزن بریم!
‫- ایول رفیق! ‫- واقعا جواب داد‌ها.
‫وای، بیا ببینم.
‫- ایول رفیق! ‫- اینجا رو باش.
‫صداش قطع نمی‌شد.
‫- حرف نداری دنی. ‫- خیلی‌خب. حالا چی؟
‫پنجاه دلاری‌ها رو ببین.
‫پنجاه‌ دلاری؟ سر پنجاه دلاری پشم‌هات ریخته؟
‫- تاحالا صد دلاری ندیدی؟ ‫- مگه تو دیدی حالا؟
‫- بچه‌ها. بس کنین دیگه! ‫- چیه؟
‫- حالا چیکار کنیم؟ ‫- برو سمت پارک دیگه.
‫می‌دونم قراره بریم پارک. ‫ولی وقتی رسیدیم چیکار کنیم؟
‫دیوید گفته بود دنبال یه نفر ‫به اسم آنجلو بگردیم.
‫- از همون قراره بخریم. ‫- دیوید دیگه کدوم خریه؟
‫دیوید رو نمی‌شناسی؟ دیوید علمی دیگه. ‫دیوید دبلیو دیگه. می‌شناسیش بابا.
‫خیلی‌خب، یعنی همین‌جوری بریم پارک...
‫و دنبال آنجلو بگردیم؟ ‫انگار که اومدیم بقالی؟
‫آره. وای، آروم برو. پلیس اون‌جاست.
‫- دیدم پلیس‌ رو. ‫- همون‌جا وایستا.
‫- همون چپ بزن بغل. ‫- خفه شو دیگه جانی.
‫چیزی نیست. چیزی نیست. چیزی نیست.
‫- من پول رو می‌گیرم. ‫- بس کنید. بسه.
‫- خب، حالا چی؟ ‫- پول کو؟
‫- توی جیبمه. ‫- خیلی‌خب.
‫طبیعی رفتار کنید دیگه.
‫طبیعی رفتار کنیم؟ یعنی چی؟
‫طبیعی باشید بابا. چیزی نمی‌شه. بریم. مرسی.
‫طبیعی چیه دیگه؟
‫خیلی‌خب. بریم.
‫چیزی نمی‌شه.
‫- بزن بریم بابا. ‫- چیزی نمی‌شه.
‫بذارید من حرف بزنم دیگه. خب؟
‫- باشه. ‫- خوبه.
‫سلام.
‫چی می‌خوای سفیدبرفی؟
‫من دنبال آنجلو می‌گردم.
‫دنبال آنجلو می‌گردم.
‫- بیا رفیق. ‫- ممنون.
‫عمرا بابا.
‫اینجا رو باش بابا.
‫آهای آنجلو.
‫- آشنایی چیزی هستی؟ ‫- آره، دوست دیویدم.
‫دیویدی نمی‌شناسم من.
‫یه نفر اسکلت کرده. ‫لاتی که اومدی اینجا یا احمقی؟
‫احتمالا احمق.
‫ببین داداش، ما اومدیم ‫یه سی‌ گرم علف بگیریم.
‫اومدن سی گرم علف بگیرن.
‫خیلی‌خب. بیایید توی دفترم.
‫اول شما.
‫سی گرم؟ خیلی می‌شه‌ها.
‫- می‌دونی چقدر می‌شه؟ ‫- صد دلار.
‫صد دلار درسته. صد دلار دارید؟
‫ببینم.
‫می‌خوام ببینم تقلبی نباشه.
‫خیلی‌خب.
‫کلمبیایی دارم، پانامایی قرمز، عربی سیاه.
‫چی می‌خواید؟
‫پانامایی قرمز بگیر.
‫- پانامایی قرمز بده. ‫- پانامایی قرمز. حرفه‌ای شدی؟
‫- نه فقط خواستم... ‫- پول رو رد کن بیاد. زود باش.
‫اومدی اینجا چیکار سفیدبرفی؟
‫- فکر کردی کی هستی؟ ‫- ببین...
‫کاری نکن همین الان تا پایین نصفت کنم.
‫نکن. نکن. آروم باش.
‫- و چرا نکنم؟ ‫- نمی‌دونم رفیق. نمی‌دونم.
‫یعنی اگه با هم تجارت کنیم ‫درآمد کسب می‌کنی دیگه.
‫مگه نه؟ چه سفیدپوست پولداریم ‫که می‌خوان مواد بخرن دیگه، نه؟
‫همه خطرش با ما. ‫تو می‌تونی راحت بشینی.
‫لزومی نداره کل شب اینجا ‫معطل باشی که خریدار بیاد.
‫بهش فکر کن.
‫- بزنید به چاک بابا. ‫- برو دنی. برو.
‫ما علف رو لازم داریم.
‫گمشو عوضی. گمشو.
‫بدو! پشم‌هام!
‫- نشستیم. برو. ‫- برو.
‫- مایک. امنه؟ ‫- امنه.
‫خیلی‌خب. این شد...
‫- پشم‌هام. ‫- سه تا ده سنتی.
‫واقعا قراره انجامش بدیم؟
‫- بله که می‌دیم. ‫- جانی کجاست؟
‫طبیعی رفتار کنید دیگه.
‫من علف رو می‌گیرم و سر ناهار می‌فروشمش.
‫از کجا قراره بفهمن که می‌خوای علف بفروشی؟
‫چون به سالی جپسم گفته بودم ‫که قراره علف بیارم دیگه.
‫- کی به سالی گفتی؟ ‫- امروز صبح.
‫وایستا ببینم. امروز به یه نفر گفتی؟
‫و بعد قراره سی گرم علف بذاری توی جیبت؟ ‫روانی‌ای مگه؟
‫بهم اعتماد کن بابا. چیزی نیست که.
‫جانی.
‫- شما می‌خوایید... ‫- زودباش رفیق.
‫چه کمکی از من ساخته‌ست؟
‫قابلی نداشت.
‫خیلی‌خب، خوش‌بگذره.
‫خیلی‌خب. چی می‌خواید؟
‫همکاری با شما حرف نداره.
‫خیلی‌خب. خیلی ممنون. روز خوبی داشته باشید.
‫پدرسگ راست می‌گفت‌ها.
‫آره. باورم نمی‌شه کل‌اش رو فروخت.
‫- توی یه روز. ‫- یه روز. عجب.
‫باورنکردنیه.
‫وای دنی. خوبی دنی؟
‫چیزیم نیست.
‫مهمون داریم. از پشت.
‫چرا هنوز پیش من ایستادی دنی؟
‫برو با آنابل حرف بزن.
‫نه.
‫یعنی چی که «نه»؟ ‫فرصتش پیش اومده دیگه.
‫جرئتت کجا رفته دنی؟
‫- می‌تونم شجاع باشم. ‫- بله که می‌تونی. موفق می‌شی.
‫سلام آنابل.
‫سلام.
‫- دنی بودی، نه؟ ‫- آره.
‫- این دوستم ایدنه. ‫- سلام ایدن.
‫ایدن...
‫- وای. ‫- آره بابا. ایدن همینه دیگه.
‫- ایدن چیه؟ ‫- نادیده می‌گیره.
‫آره. درسته.
‫می‌خواستم بپرسم آخرهفته چیکاره‌ای؟
‫می‌رم مهمونی شارلوت. تو هم میای؟
‫دعوت نشدم.
‫در هر صورت شنبه‌ست دیگه.
‫خب اگه امشب بیکاری من یکم علف دارم...
‫گفتم شاید بتونیم آبجو هم بخریم ‫و پیش هم باشیم.
‫ولمون کن بابا.
‫علفت کجا بود؟ ‫فقط می‌خوای شلوار آنابل رو در بیاری.
‫بله که علف دارم. درواقع خیلی هم دارم.
‫خیلی؟ الان دیگه عمده می‌فروشنش؟
‫اصطلاح بود. یه سی گرمی دارم. ‫داریم می‌فروشیم.
‫درواقع همین الان سه بسته ده سنتی ‫توی کمد وسایلم دارم.
‫- ولمون کن بابا. ‫- نکن ایدن.
‫داشتی می‌گفتی.
‫خب گفتم شاید بتونیم بریم ‫زیر پل پیش هم باشیم مثلا.
‫باشه، چرا که نه.
‫- جدی؟ ‫- آره. امشب ساعت هفت چطوره؟
‫قبوله.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم. تو چطوری؟
‫- به چی می‌خندی؟ ‫- هیچی.
‫- با تو بودم مسخره. ‫- هی، هی بیل.
‫- بیل! هوی! ‫- بزن به چاک.
‫- چی می‌خواد؟ ‫- هیچی.
‫چیزی نیست. بیا بریم.
‫- شرمنده بیل. ‫- گمشو بابا.
‫ببخشید.
‫دلقک.
‫آقای سالیوان.
‫می‌خوام که در کمدت رو باز کنی.
‫چی؟
‫در کمدت رو باز کن آقای سالیوان. فورا.
‫برای چی؟
‫بهم خبر دادن که ماریجوانا وارد مدرسه کردی.
‫من ماریجوانایی ندارم.
‫که این‌طور. بازش کن پس.
‫به فنا رفت.
‫عجله نکن.
‫لطفا عقب وایستا.
‫جیب‌هات رو خالی کن.
‫می‌تونی قفلش کنی. ظاهرا شایعه بوده.
‫بیا.
‫معذرت می‌خوام. آقای کارتر؟
‫آقای کارتر؟ تو چه مرگت شده؟
‫- ببخشید. ‫- خفه بابا. بیا ببینم. برو بیرون.
‫- گفتم برو بیرون. ‫- لطفا به پدرم نگید.
‫راستش حق دارن که اگه خواستن کتکت بزنن.
‫آروم باش. ترتیبش رو دادم.
‫ترتیبش رو دادی؟ وایستا. ‫الان چی شد؟
‫چرا نبردنم زندان؟
‫بعد ناهار دیدم که بیل و ایدن داشتن ‫حرف می‌زدن و حال نکردم.
‫- یه حس بدی بهم دست داد. ‫- حس بد؟
‫خب که چی؟
‫وقت نشد به تو بگم. واسه همین به جانی گفتم.
‫و من هم جا به جاش کردم.
‫و این هم از سرمایه‌گذاری بابا جونت.
‫و این هم سودمون.
‫ما بردیم، ما بردیم، ‫چلوکباب رو ما خوردیم.
‫وایستید، وایستید بچه‌ها. ‫صبر کنید.
‫چطوری کمدم رو باز کردید؟
‫چند بار باید بگم که من جادوگرم.
‫باشه، جادوگری. ولی علف کجاست؟
‫جیبت رو بگرد.
‫پیپر می‌خواستم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫مطمئن نبودم که واقعا بیای.
‫آره، خودم هم مطمئن نبودم.
‫حالا لزومی نداشت علف جور کنی. ‫در هر صورت حاضر بودم ببینمت.
‫چیه؟
‫هیچی فقط فکرش رو نمی‌کردم.
‫یعنی، حالا که این‌قدر دردسر کشیدی، ‫نمی‌خوام بی‌ادبی کنم.
‫بدک نیست.
‫تابم می‌دی؟
‫باشه.
‫آماده‌ای؟
‫تابم بده.
‫خیلی بامزه‌ای، دنی سالیوان.
‫تو هم بامزه‌ای.
‫تابم بده.
‫می‌خوای بوسم کنی؟
‫جدی می‌گی؟
‫آره خب. البته اگه نمی‌خوای مجبور نیستی.
‫بیا از اول. یکم آروم‌تر.
‫این‌طوری.
‫باهاش حرف بزن دیگه. بخاطر من.
‫- خیلی‌خب. ولی چی بگم بهش؟ ‫- نمی‌دونم. بگو که... وای.
‫این‌جاست. نمی‌دونم. حرف بزن دیگه.
‫- بخاطر من. ممنون می‌شم. ‫- باشه. قبوله.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دروغ گفتی که توی کمدت علف داری.
‫نه، دروغ نگفتم. این رو واسه آنابل کشیدم.
‫آهان، باشه. بهم گفت که ‫بهت بگم دیشب خوش گذشت...
‫ولی شما از نظرش با هم جور نیستید. ‫گفت که متاسفه.
‫می‌شه این رو از طرفم بدی بهش؟
‫عجب آویزونی.
‫واست نقاشی کشیده.
‫دنی، این مال توئه؟
‫دنی؟
‫همراهم بیا.
‫سلام. بعد شنیدن صدای بوق پیام بذارید.
‫گوشی رو بردار کندی. ‫وقتی پیامم رو شنیدی بهم زنگ بزن...
‫و اعتراف که از حسابم پول برداشتی.
‫واقعا عواقب سنگینی در راهه. جدی گفتم.
‫پشم‌هام.
‫وای.
‫هی عوضی. مرتیکه لاشی. ‫بخاطرت من اخراج موقت شدم.
‫می‌زنم دهنت رو سرویس می‌کنم.
‫واقعا شرمنده‌ام بیل. ‫قرار نبود که...
‫- خیلی‌خب بیل. بسه دیگه. ‫- گمشو بابا!
‫خواهش می‌کنم بیل. ‫خواهش می‌کنم.
‫یعنی چی؟
‫پسر کودن. به حرف دوست‌هات گوش بده.
‫چندش عوضی!
‫برید.
‫- می‌زنم می‌کشمت! ‫- بیا بریم.
‫پاکش کن. ردش می‌مونه. ‫ولی زنده می‌مونی.
‫می‌خوای بیای داخل؟ ‫ دست و و صورتت رو تمیز کنی؟
‫نمی‌دونستم چیکار کنم.
‫می‌ترسیدم برگردم مدرسه. ‫می‌ترسیدم برگردم خونه.
‫به نظرت عجیب نبود که ‫این مرد پیداش شد و نجاتت داد؟
‫نه. نه نبود.
‫اون موقع نبود.
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫در تلگرام: @aManOfWar
‫بدجور به فنا رفتی.
‫من هم خوشوقتم.
‫آریانا چطور؟ اون هم اونجا بود؟
‫اونجا اتاق اجاره کرده بود.
‫اولیت برداشتت از اون چی بود؟ ‫یادت میاد؟
‫خیلی‌وقت پیش بود.
‫انگار که خیلی وقت بود ندیدمش.
‫تا وقتی ندیدمش خبر نداشتم.
‫بارنی و کلاید.
‫بارنی؟
‫یتزک این‌طوری خطابمون می‌کرد.
‫لهجه داشت دیگه. نمی‌تونست درست بگه.
‫آهای. باید محکم فشار بدی.
‫آره. چیزی نیست.
‫و دیگه نرفتی خونه؟
‫گمونم تا مدتی حس می‌کردم...
‫حس می‌کردم که خونه‌ام.
‫به نظرت آریانا الان پیششه؟
‫من که هی دارم می‌گم. ‫نمی‌دونم اون کجاست.
‫یعنی واقعا می‌خوای همه‌چیز ‫رو خودت گردن بگیری دنی؟
‫اگه آریانا پیداش نشه ‫به احتمال زیاد می‌ری زندان.
‫یه فرصت دوباره بهت می‌دم. آریانا کجاست؟
‫همون‌طور که به پلیس گفتم، نمی‌دونم...
‫یتزک چی شد؟
‫اولین باری نیست که نزدیکانت ‫ناپدیدت می‌شن، می‌دونی دیگه؟
‫آدام چی شد؟
‫کجا رفتن دنی؟
‫الان دقیقا چه اتهامی بهم می‌زنی؟
«تنظیم شده توسط تیم پاپکورن» [ @PapkornBot ]